در شب اول ماه مبارك رمضان سال 1342هجري شمسي موقع مناجات كه تقريبا يك ساعت به صبح مانده بود تولد يافت و در موقع تولد نقاب مانندي رويش را پوشانده بود كه قابله اش اظهار داشته كه اين پسر تازه مولود يا مجتهد مي شود يا يك فرد نابغه خواهد شد. در دوران بچگي تا اينكه به مدرسه برود بچه ساده و بي الايش و بي اذيت و آزار سر به زير و متين و كنجكاو و موشكاف و براي هر مسئله خانوادگي اجتماعي و اقتصادي مخصوصا در برنامه هاي اسلامي سوالاتي مي نمود و مثل انسان بالغ و فهميده سخن مي گفت و سوال پيچ مي نمود و اصولا در تمام مسائل زندگي و خانوادگي زرنگ و چابك و شجاع و
مهربان و خونگرم و حساس در مسائل اسلامي بود . سه يا چهار ساله بود به طوري كه حتي نحوه لباس پوشيدن خود را نمي دانست , در موقع اذان كه صداي اذان را مي شنيد , اين هم شروع به اذان گفتن مي كرد و شايد نمي توانست اذان را درست بگويد ولي با صداي بلند اذان مي گفت .
تقريبا از اول بلوغ كه در سال متوسطه مشغول تحصيل بود علاقه به جلسات مذهبي مخصوصا به قران و نهج البلاغه داشت به ورزش ژيمناستيك نيز علاقه داشت خطاط بود.
تاريخ شهادت ايشان مورخه 18/12/1362 در عمليات خيبر جزيره مجنون بوده است.
وصیت نامه
بسمه تعالى
ان الله اشترى من المومنين انفسهم و اموالهم بان لهم الجنة))توبه 111
ولا تحسبن الذين قتلوا فى سبيل الله امواتا بل احياء عند ربهم يرزقون))آل عمران 169
من طلبنى وجدنى و من وجدنى عرفنى و من عرفنى عشقنى و من عشقنى عشقته و من عشقته قتلته و من قتلته فعلى ديته و من على ديته فانا ديته))
آن كس كه تو را شناخت جان را چه كند/فرزند و عيال و خانمان را چه كند/ ديوانه كنى هر دو جهانش بخشى/ديوانه تو هر دو جهان را چه كند
خدايا! به من نعمت انعم الله عليهم را عطا فرما. خدايا! مرا از كسانى قرار ده كه گفته اى به آنها نعمت صراط المستقيم را عطا خواهى كرد و يك گروه از گروههاى شهداء هستند. پس خدايا! مرا شهيد راه خودت گردان چرا كه مرگى است سعادت آفرين نزد تو، مرگ در راه خدا، چه افتخارى است بالاتر از اين افتخار. خدايا! مرا شهيد راه خودت گردان و دوباره زنده ام بنما تا دوباره جان در رهت دهم نه يكبار بلكه چندين بار شيرينى شهادت در راه تو را بچشم. خدايا! على زمان، خمينى بت شكن را نصرت فرما و به او طول عمر عطا فرما تا اينكه امت مسلمان زير سايه اين ابرمرد تاريخ به راه راست هدايت گردند و كمر استعمارگران شرقى و غربى از وجود اين بزرگ مرد بشكند و اسلام واقعى در كشورهاى اسلامى پرتو افكند. خدايا! منافقين بوقلمون صفت را كه تيشه به ريشه اسلام مى زنند و با عوض كردن رنگ مى خواهند كه اين افتخار اسلامى را به انحراف بكشند، افشاء و نابود گردان. آنانكه در آينده امكان مى رود طلحه و زبيرهاى زمان باشند، خدايى ناكرده دوباره تاريخ تكرار گردد و خون اين همه شهيد مجروح و معلول به هدر برود. خدايا! به امت مسلمان اين توفيق را ده كه بتوانند در هر زمان و عصرى از دستوارت الهى و امام اطاعت كنند و امام را در هيچ لحظه اى تنها نگذارند. خدايا! به همه ما عموما و به مسئولين جمهورى اسلامى خصوصا تقوى و انصاف و … عنايت كن تا اينكه حق را فداى مقام و منزلت و شهرت و … نكنند. خدايا! ما را مخلص راه خودت قرار ده و يا لااقل ما را كمك كن تا اينكه مخلص در اوامرت باشيم و ما را از كسانى قرار بده كه در راه تو جهاد و هجرت كردند، ولى هيچكدام از اينها به نامه اعمالشان نوشته نشده. خدايا! گناهان را به بزرگى خودت ببخش كه گناهان بزرگ را جز به بزرگ نمى بخشد. خدايا! ريشه مستبدان و استعمارگران شرق و غرب و اشخاصى كه به نحوى از انحاء خون ملت مسلمان و ملتهاى مستضعف را به شيشه مى گيرند، از جان بركن. با سلام بر پدر و مادرم كه سالها زحمت كشيده اند و به من آموختند و بزرگم كردند و … و با تشكر از اين زحمات كه با هيچ ثروت مادى و معنوى نمى توان اين زحمت را خريد و عوضش را به آنها عطا كرد. پدر و مادر عزيزم! مى دانم كه شما براى من خيلى زحمت كشيديد، ولى خود به اين امر واقف هستيد كه امروز اسلام بايد با خون ما آبيارى گردد چرا كه اگر امروز اين نهال نوخاسته اسلام آبيارى نگردد، فردا اين نهال خشك مى گردد و ديگر از دين اسلام خبرى نخواهد ماند. پس اگر من شهيد شدم، بدانيد كه شهيد راه خدايم و شما بايد افتخار نماييد. از شما مى خواهم كه مرا ببخشيد و در مرگم هيچ تزلزلى به خود راه ندهيد و قرص و محكم در برابر مرگم ايستادگى كنيد كه اجرتان پيش خدا محفوظ خواهد ماند. به برادران بزرگم سعيد و مسعود نيز توصيه مى كنم و متذكر مى گردم كه: همينطور كه امروز در راه اسلام قدم برمى دارند، فردا نيز بهتر از امروز اين راه ادامه دهند و خواهران والايم فهيمه، رباب، فريده و با سلام بر تمامى خويشان و دوستان و آشنايان و حلاليت از تمام دوستان و آشنايان و خويشان كه اگر آنان حقى بر گردن من دارند، به من ببخشايند. و از تمام دوستان من كه به طور مستقيم و غير مستقيم با آنها ارتباط داشتم، از آنها طلب حلاليت مى نمايم. اما كتابهاى مرا هر طورى كه خواستيد، مى توانيد عمل نماييد. ولى لباسهايم را به افراد مستضعف بدهيد و از برادران و خواهرانم مى خواهم كه در شهادت من پشتوانه اى باشند، براى پدر و مادرم و به آنها دلگرمى دهند و اما در مورد مجلس ترحيم توصيه مى كنم كه: احدى از ضد انقلاب و سرمايه دارها حق شركت در اين مجلس را ندارد و مى خواهم كه مجلس خيلى ساده برقرار گردد و اگر پولى نيز داشتم آن را نيز مى توانيد برداريد و روزه و نماز برايم بگيريد، چون من دوماه و 15 روز ماه رمضان روزه قضا دارم و حدود دو سال نيز نماز قضا بر گردن دارم. اگر توانستيد اين را هم با پول مختصرى كه دارم، اجير بگيريد تا اين عبادت را به جا آورند. والسلام عليكم و رحمةالله و بركاته
ساعت 5/11 ظهر جمعه جنوب 2/12/62 امضاء فريد ناصرى بعد از شهادت گشوده شود
ثبت دیدگاه