وصیت‌نامه شهید محمدحسین صیادی
تاریخ تولد: ۱۳۲۴/۱۲/۰۱
تاریخ شهادت: ۱۳۶۶/۰۵/۲۳
بسم الله الرحمن الرحیم
آرزوی شهادت در راه خدا
اکنون که دست از جان شسته‌ام و به جبهه آمده‌ام، تصمیم گرفتم وصیت‌نامه‌ای بنویسم و حرف‌های دلم را بیان کنم.
شاید انسان‌هایی مثل من لیاقت شهادت در راه خدا را نداشته باشند؛ اما اگر ان‌شاءالله به این مقام برسم، از صمیم قلب خوشحال خواهم شد. من عاشق شهادتم و خدا می‌داند که هر بار نام شهادت را می‌شنوم، دلم می‌خواهد گریه کنم.
اگر به شهادت نرسم، تا پایان عمر احساس شرمندگی و ناراحتی خواهم کرد؛ زیرا با خود می‌اندیشم که شاید گناهان زیادی مرتکب شده‌ام.
از خداوند می‌خواهم نیرویی به من بدهد تا چندین ضربه محکم به دشمن بزنم و سپس به شهادت برسم. امیدوارم خداوند دعایم را مستجاب کند؛ چراکه اکنون دلم شکسته است.
سفارش به پدر و مادر عزیزم
پدر و مادر عزیزم، پس از من خودتان را زیاد ناراحت نکنید. من برای خدا و دفاع از میهن به جبهه رفته‌ام.
می‌دانم که شنیدن خبر شهادتم شما را بسیار ناراحت می‌کند و غم بزرگی بر دلتان می‌نشاند. بااین‌حال، از شما می‌خواهم به یاد داشته باشید که من این راه را با ایمان و عشق به خدا و میهن انتخاب کرده‌ام.
وصیت به برادران و خواهرانم
برادران و خواهران عزیزم، اکنون شما خواهر و برادر یک شهید هستید. من برای رضای خدا و حفظ میهن قدم در این راه گذاشته‌ام.
از شما می‌خواهم هر روز نماز بخوانید. صبح‌ها نیز دعا کنید و از خداوند بخواهید که راه درست را به شما نشان دهد.
همچنین، با اقوام ضدانقلاب قطع رابطه کنید. ایمان خود را حفظ کنید و همواره در مسیر رضای خداوند گام بردارید.
سفارش به پدرم درباره فرزندانم
پدر عزیزم، پس از من از فرزندانم سرپرستی کن؛ زیرا آن‌ها را به تو می‌سپارم.
به بچه‌هایم قرآن بیاموز و هر روز آن‌ها را به نماز خواندن تشویق کن. همچنین، نگذار حرف‌های زشت یاد بگیرند. از همان کودکی، آن‌ها را با اخلاق نیکو و آموزه‌های دینی آشنا کن.
وصیت به ملت رزمنده و مردم ایران
ای ملت رزمنده، با اراده‌ای استوار به راه خود ادامه دهید و هرگز خداوند را فراموش نکنید. اگر دوباره از یاد خدا غافل شوید، ممکن است به دام آمریکا بیفتید.
ای مردم، نمازهایتان را در مساجد و به جماعت بخوانید تا جامعه ما بیش از پیش به خداوند نزدیک شود. از خدا بخواهید که نعمت شهادت را نصیبتان کند.
روزی جنگ به پایان می‌رسد و رزمندگان به سه دسته تقسیم می‌شوند:
-
- گروهی با گذشته خود مخالفت می‌کنند.
-
- عده‌ای بی‌تفاوت می‌شوند و در زندگی مادی غرق می‌شوند.
-
- گروهی دیگر به گذشته خود وفادار می‌مانند و همچنان احساس مسئولیت می‌کنند؛ اما از شدت غصه دق می‌کنند.
پس از خدا بخواهید که با وصال شهادت، شما را از عواقب زندگی پس از جنگ در امان نگه دارد.
نیایش با خداوند و درخواست شهادت
ای خدای من، ای معبود من! تو در سخت‌ترین شرایط یاورم بوده‌ای و مرا از دوراهی‌ها نجات داده‌ای. بارها به ناله‌هایم پاسخ داده‌ای و در لحظات دشوار یاری‌ام کرده‌ای.
اکنون حاجت دیگری دارم. خدایا، به من توفیق بده تا وظیفه‌ام را به‌خوبی انجام دهم و دشمن جلاد و زبون را از میهنمان بیرون کنیم.
ای خدا، دیگر صبرم به پایان رسیده است و نمی‌توانم خودم را کنترل کنم. تو را به مقربان درگاهت سوگند می‌دهم که توفیق شهادت را نصیبم کنی. ان‌شاءالله.
خدایا، از سر تقصیراتم درگذر.
تاریخ نگارش: ۱۳۶۵/۰۶/۰۱
والسلام
محمدحسین صیادی
(امضا)
ثبت دیدگاه