تاريختولد:1342/09/2
تاريخ شهادت:1362/08/20
(بسم الله الرحمن الرحيم))
«قولوا لا اله الا الله تفلحوا»بگو خدا يكى است و به {اين} سخن اعتراف كنيد تا رستگار شويد
پرستش خدايى را جز الله نيست و او يكتاى يكتاست كه به وعده خويش وفا كرد و بنده خود را يارى كرد وسپاهش را عزت داد. به تنهايى حزبهاى باطل را در هم شكست و {فقط} فرمانروايى وى است و ستايش از براى اوست. زنده مى كند، مى ميراند، مى ميراند، زنده مى كند.
خدايا! درود بفرست بر محمد كه آخرين پيغمبران و تمام كننده شماره فرستادگانت و بر خاندانش كه پاك و پاكيزه اند و همنشينانش و رهروانش. خدايا! درود بفرست بر سرور شهيدان حسين ابن على (ع) و تمام شهيدان ايران زمين با ديگر شهيدان راه حق و مقامهاى شهيدان انقلاب اسلامى و جنگ تحميلى ايران را به والايى شهيدان كربلا بگردان.
خدايا! آنچه كه كردم، آنچه كه كردم، هدفم و كارم و نيتم به رضاى تو بوده. خدا! چنانكه نتوانستم، وظيفه دينى ـاخلاقى خودم را در كارم و عملم و عقيده ام انجام بدهم. اما تو خداى هستى. يكتا و بخشنده و مهربانى {و} من بنده گنهكار توام.
خدايا! تمام گناهانم را بيامرز. خدايا! با من به فضيلت معامله كن نه با عدالت.
خدايا! امام خمينى، رهبركبير انقلاب اسلامى و مرجع تقليد بزرگ را در پناه خودت حفظ بگردان و به تمام خانواده هاى شهيدان راه حق ومعلولين انقلاب و جنگ تحميلى صبر {جزيل} عنايت بگردان.
خدايا!پدر و مادر مرا بيامرز. پدر و مادرم كه زحمت مرا بسيار كشيده اند و حق فرزندى بر گردن من دارند. من كه نتوانستم، حق پدر و مادرى كه بر گردنم بود، ادا كنم. از پدر و مادرم تقاضا دارم كه حقشان را در راه رضاى خدا برمن ببخشند. من چيزى ندارم. در زندگى هر چه داشته باشم، براى پدر و مادرم باشد تا براى من روزه يك سال با نمازش به جاى بياورند و در مرگ من صبر و تحمل بكنند در راه رضاى خداوند متعال. چون هستى از آن خداوند است. مى ميراند و زنده مى كند.
محمد مهدى كريمی (امضاء)
والسلام خداحافظ
******************
بسمه تعالى
«قولوا لا اله الا الله تفلحوا »
وصيت نامه اينجانب محمد مهدى كريمى تاريخ تازگى 17/5/62) خداوندا! از آن وقتى كه لباس رزم سپاه را به تن كرده ام در واقع به عوض كفن در فكرم به تن كردم.
بارى، خداوندا! نيتم و عقيده ام و فكرم و هدفم را به عنوان يك فرد آزاده و يك انسان مسلمان به رضاى خود قبول بكن. بارى، خداوندا! من معتقد به شيعه على (ع) و دوازده امام كه اولين آنها حضرت على (ع)، جانشين پيامبراسلام، حضرت محمد (ص ) با يازده فرزند خود كه آخرين امام حاضر، امام زمان (عج) و معتقد به 124 هزار پيامبر به حق است و اولين آنها حضرت آدم و آخرين آنها حضرت محمد مصطفى (ص) {است، مى باشم}.
بارى! خداوندا! همه كارهايم را در راه رضايت قبول بكن. آن كارهايى را كه نادان بودم و كردم پشيمانم. توبه كرده ام و آن كارهايى را كه حتى ناپسند بوده است به رضاى خودت قبول بكن و به همه گناهانم قلم عفو بكش و با من با فضيلت خودت رفتار كن نه با عدالت. اگر با من با عدل خود رفتار كنى، من نتوانسته ام وظيفه خود را در راه رضاى تو انجام بدهم تنها با فضيلت تو من مى توانم، يك انسان مسلمان به وظيفه خود عمل كرده باشم.خداوندا! تو مهربانى و مهربانترين مهربانها هستى. با من با فضيلت خودت رفتار كن. من طاقت آن گرماى آفتاب را ندارم. چگونه مى توانم در آتش جهنم طاقت داشته باشم. خداوندا! از تو مى خواهم كه آتش جهنم را براى من حرام سازى و مرا از فضيلت خود در اين دنيا و آخرت كه زندگى جاودانه همه انسانهاست، برخوردار سازى و مرا جزء سربازان امام زمان قرار بدهى و جزء راهيان رضايى خودت و ادامه دهنده {راه} سرور شهيدان حسين ابن على (ع) و يارانش قرار بدهى.
خداوندا! عقيده من اين است كه خون امام حسين (عليه السلام) و يارانش زنده كننده اسلام است و خونهاى ريخته شده كربلاى ايران را زنده مى كنند، خون امام حسين (عليه السلام) و يارانش است.
اى خداوند بزرگ! اى اميد دلها! اى خداوند رحمان! از تو يارى مى طلبم كه پدر و مادرم را كه حقى در گردن من دارند، آنها را ببخشى و آخرت آنها را به احترام خون شهيدان تاريخ، تاريخ سازان اسلام، به خير بگردانى و در بهشت جاودانه جاى بدهى و تمام گناهانشان را ببخشى و فضيلت را شامل حال آنها و من بگردانى. خداوندا! از تو مى خواهم در دل پدر و مادرم مهر فرزندى با رحم بگردانى. تا حقى كه به گردن من دارند، حلال بكنند. خداوندا! من نيز يكى از فرزندان پدر و مادرم هستم و حقى در گردن پدر و مادرم ندارم. زحمات پدر و مادرم {كه تا} به {اين} سن رسيده ام،
چشيده ام. زحمتى كه درباره من كشيده اند. تمام زحماتشان را با مشاهده تاريخ و گذشت مى بينم كه مادرم زحمت بيشتر درباره من كشيده است.
خداوندا! زحمات پدر و مادرم را به رضاى خودت قبول بگردان و از خزانه غيب خود، حقى به پدر و مادرم بده كه بهترين حق، خير آخرت است و آخرت آنها را خير بگردان. و تمام كارهايى كه در زندگى كه با آنها بودم، مرا در رضايى و خشنودى آنها در قلب آنها جاى بده و تمام نوشته هايم در اين دفتر به رضاى خودت قبول بگردان و رضايت پدر و مادرم از طرف من در قلب آنها جاودانه بگردان.
خداوندا! در وقت مرگم، شهادت در راه رضاى خودت {را} قبول بگردان و مرا و پدر و مادر مرا ببخش و بيامرز.
چند كلمه با پدر و مادرم: اى پدر و اى مادر! و اى برادر و اى خواهر! و همسر! اگر خداوند شهادت را نصيب من كرد و در راه رضاى خدا كشته شدم، افتخار بكنيد. فقط افتخارتان اين باشد كه فرزندى داشته و در راه حق كشته شده.
اى پدر و اى مادر! بدان كه شهادت سعادت است. چون سرور شهيدان امام حسين (عليه السلام) است و ريخته شدن خون من در كربلاى ايران شما را به ياد كربلاى حسينى خواهد انداخت. شما در اين موقع خواهيد فهميد كه امام حسين (ع) چه كسى بود و زينب (عليهالسلام) چه كسى بود. مانند زينب باشيد در صبر، وقتى كه در شهادت من گريه مى كنيد به ياد امام حسين (عليه السلام) گريه بكنيد تا به احترام خون امام حسين (ع) ما هم آمرزيده شويم.
جهاد در راه خداوند جزء فروع دين است و اين جنگ، جهاد است و شركت افراد در جنگ، انسان را به وظيفه شرعى آشنا مى سازد و احساس وظيفه مى كند نسبت به حق عليه باطل و جزء اخلاق انسانى است و بايد يادآور شويم كه روحانيت ما، پيشواى اخلاق انسانى هستند. كمتر در نبرد شركت دارند. شركت در جنگ به فردى كه مقامى درجامعه دارد،نيست. شركت در جنگ وظيفه شرعى است.
والسلام عليكم
(امضاء)محمد مهدى كريمى
ثبت دیدگاه