سردار شهید علیرضا بیات

عليرضا بيات در تاريخ 49/7/1 در شهر زنجان متولد شد و در تاريخ 1/9/49 همراه پدر و مادر خود به شهر کرمانشاه عزيمت نمود و دوران طفوليت خود را در شهرکرمانشاه بسر برد تا اينکه تا اينکه به دبستان مدائن رفت و دوره راهنمايي و دبيرستان را در کرمانشاه تمام کرد و در سال 1/3/58 به زنجان آمد و ديپلم را از هنرستان زنجان دريافت نمود که با دوست خود به نام احد فقفوري وارد سپاه شد

او در انقلاب پیشتاز بود و با دوستان کرمانشاهي خود در تظاهرات و پخش اعلاميه هاي حضرت امام (ره) فعاليت مي کرد تا اينکه در سپاه دوره تکميلي تخريب را به پايان رساند و در عمليات محرم شر کت کرد بعد از 15 روز اعزام شديدا زخمي گرديد و خانواده خود را ازاين موضوع مطلع نگرداند مدت 20 روز در ساري و 10 روز در تهران بستري بود به زنجان آمد و دوباره به جبهه مهران اعزام شد و عمليات محرم به پايان رسيد تقربيا پيروزمندانه برگشتند بعد از عمليات محرم در سپاه مشغول تمرين پيامگيري خود بود عمليات پاک سازي بانه و سردشت شرکت کرد .

گرداني تشکيل داده بودند به نام گردان قامت بيات که فرماندهي ان را به عليرضا بيات سپرده بودند از عمليات بانه و سردشت برگشتند در سال 62 گردان قامت بيات را به جبهه اهواز در تاريخ 29 بهمن ساعت 1 نيمه شب جهت شرکت در عمليات خيبر اعزام گردید گردان قامت بيات را به برادر حسن باقري تحويل مي دهد و خود به عنوان يک بسيجي با ديگر بسيجيان به نبرد مشغول مي گردد که متاسفانه عمليات خيبر چندان موفقيت آميز نبوده و مفقود الاثر ميگردد به گفته يگان سپاهي خود بيش از آنکه عمليات خيبر شروع شود بايستي در پشت فرماندهي عملياتي قيداد تحويل بگيرد که هرگز در آن پشت نتوانست وظيفه فرعش انجام دهد و بجاي ما نبرده برادر رحيم تاران مدتي در قيداد انجام وظيفه نمود.يکي از بهترين خاطرات پدر و مادرش  اين است که در مدت 21 سال زندگي افتخار آميزش مي توانيم به جرات بگوييم که نماز يوميه اش قضا نشده بلکه نماز شبش هم قضا نگرديده است وقتي حقوق ميگرفت خرج توجيبي بر ميداشت و بقيه اشرا به مستمندان مي داد در حالي که چندين نفري در سپاه هستند که آنها بهتر می توانند  خاطراتشان را تعريف نمايند کلا در 3 عمليات شرکت کرده 1 عمليات محرم 2 پاکسازي بانه وسر دشت 3 عمليات خيبر مفقود گرديده و زندگي اش به پايان رسيد.

پيش از انقلاب در کر مانشاه  دوران کودکي و نوجواني بود که در تظاهراتهاي خياباني و پخش اعلاميه ها و با دوستانش در تظاهرات شرکت مي کردند علي رضا بود که اگر گاردي ها مي آمدند فورا دوستانش را به منزل ببرد چون خانه ما در مجاورت 2 دبستان قرار گرفته بود کسي شک نميکرد  پس از انقلاب هم در سپاه مشغول انجام وظيفه بود .

در خصوصيات اخلاقي و فکري زبان زد دوستان و آشنايان بود، هيچکس صداي بلند نامبرده را نشينيده بود افکارش روشن و اخلاقش انساني و اسلامي بود.

– رابطه برخورد پدر و مادر و با دوستانش رابطه صميمانه داشت.

– آخرين ديدارش با شما و توصيه اش چه بود . آخرين ديدارش 29 بهمن 62 ساعت 11 شب از سپاه به منزل آمد حمام رفت و در موقع خداحافظي  پدر من گردان را به جبهه اهواز ببرم و برد ميگردم بروم قيداد ولي اينطوري شد توصيه اش بيشتر میگفت از غيبت دوري کنيد.

-خاطرات از رفتن به جبهه ، هيچ خاطره اي از جبهه تعريف نميکرد شايد به خاطر سري بودن و يا آنچه که خود بود و مي گفت و عمل ميکرد 

-خاطره اي از تاثيرات آن در دوستان وآشنايان  نامبرده دوستان فراواني در سپاه داشت که از همان روز اول وي را فراموش کرده اند و کدام به ما و زندگي خود مشغول شدند .

 من حبيب پدر مفقودالاثر علي رضا بيات هستم حالا 17 سال است بازنشسته شده و آخرين دانه هاي تسبيح عمرم را مي شمارم زيرا گفتني ها را بايد گفت نميدانم چه علتي باعث شده بعد از 12 سال فراموشي يادي از ما کرده ايد عجيب است. در سال 63 عده اي از برادران به منزل آمدند و گفتند مي خواهيم مصاحبه و فيلم برداري نمائيم گفتم بفرمائيد .

برادري که فيلم برداري مي کرد تند تند مي گفت بگو سردار شهيد اسلام علي رضا بيات آيا با سردار اسلام اينطور استقبال مي کنند که بعد از 12 سال تازه به ياد افتاده است البته نظرم مسئولين جديد نيست سخنم با آن مسئوليني است که بفکر اين سرداران نبودند تماما به فکر مقام ودرجه بودند و آنانرا فراموش کرده اند چه بهتر به جاي سردار شهيد اسلام يک بسيجي گمنام بمانند ما هم افتي مي کنيم سپاه زنجان تاکنون چه برنا مه اي براي اين شهدا انجام داده اند نه ياد واره اي و نه ياد بودي نه بزرگداشتي نه کنگره اي نه شب شعري چه حتي براي اين سرداران يک کوچه 2 متري هم بنام آنان نيست اينطور تجليل مي کنند آن هم تجليل فراموشي . ولي سليمان خاطرها و ديگران خيابان با اسم آنان هست گله دارم از تمام دوستان و هم رزمان که حال در سپاه هستند حتي يک بار هم به منزل ما نيامده اند گله دارم از بنياد شهيد موقعي که آيت ا… خامنه اي رئيس جمهور ايران بود به زنجان تشريف آوردند کليه خانوده هاي شهدا را به مسجد شهدا در گورستان پائين دعوت نمودند زمستان بود هوا سرد برف باريده بود برفها آب شده بود بعد از استماع فرمايشات رئيس جمهور به بيرون رفتيم وديديم که تمام کفشهاي مدعون را به محوطه ريخته اند 2 ساعت تمام پدر و مادر خواهر و برادر و حتي همسران شهيدان با پاي برهنه بدنبال کفشهايشان مي گردند کسي  نبود که جواب  بدهد که اينکار را کرده است گله دارم از امور فر هنگي بنياد شهيد که عملکردش در امور آموزش و پرورش بسيار ضعيف بود مادر علي رضا فرهنگي است از سال64 لغایت 72  در دبستان شاهد تدريس مي کرد معاون دبستان بود و اواخر مسئول تغذیه شان را از شاهد بیرون کردند چرا بخاطر اینکه او نمی گذاشت بیت المال حرام شود و درست کار میکرد و چراها زیاد است و تعداد معدودی در دبستان شاهد تدریس می کنند به فرمایش حضرت امام (ره) از دور دت هم بلند نکرده اند نه خانواده شهید هستند و نه در فامیلهابشان شهید است آنان باید باشند ولی مادری که فرزند 21 ساله شهید داده است و بچه هائ که پدر شهید داده اند که این دو درد همدیگر را بهتر درک می کنند و ضمنا این مادر پا به سن گذاشته در مدارس دیگر تدریس کند و ساعتها به انتظار خط واحد یا تاکسی باشد مریض شود چون مادر شهید است آنانکه پارتی دارند باید در شاهد تدریس کنند و از امکانات آن استفاده نمایند. 

گله دارم از بنیاد شهید تا کنون در رادیو و تلوزیون اعلان نکرده اند که به هیچ خانوداه شهید مبلغ 3 ملیون ریال بعنوان خوبی داده ایم و مجانی مکه ،سوریه ،نبرده ایم و ماهیانه 300000 ریال حقوق نداده ایم مثل معروف  می گوید از داخل خودمان را و از بیرون دیگران را می سوزانیم گله دارم از دوستانش که بسیار بودند حتی یک مرتبه به دیدار خانواده اش نیامده اند ناگفته نماند در اوایل چندین مینی بوس واتوبوس بسیجیان گردانش آمدند و اظهار همدردی و یادش را گرامی داشتند ولی برادران پیامی اصلاَ منظور از این همه گله مندی درد دل بود برایتان ابراز داشتم چون در اول نامه یک شعر نوشته بودم و برای مطالبم را برسانم هدف یکی است خدمت به جمهوری اسلامی آنها رفتند و به سمت دیار خود رسیدند ولی وای بحال ما که ماندیم و نتوانستیم خدمتی انجام دهیم و جدیدا بنیاد شهید تلفن داده آیا کسی هست بپرسد که چطور واگذار گردید در اوایل سال 73 برادری آمد و مدارک خودش را فتوکپی دیپلم عکس علت را پرسیدم گفت: می خواهند درجه بدهند و مدارک را به تهران ارسال میکنم سئوال دارم چطور شد خانواده شاهد دوماهه درست شد ابلاغ گردید ولی شهدای دیگر هنوز تهران جواب نداده است و تضمینی نگرفته اند یا پشت گوش انداخته اند و یا به فراموشی سپرده اند اینطور معلوم است که ما خانواده شهیدان مهمان ناخوانده هستیم که صاحب خانه خوشش نمی آید علی رضا بیات وصینامه ای در منزل دارد در چندین برگ نمی دانم وصیت نامه برای پدر مادرش نوشته  ویا به جامعه هنوز کسی این وصیت نامه را ندیده است تا به آن عمل نماید . علی رضا همیشه میگفت شهادت تزریق خون است بر پیکر بی جان (اجتماع)

دوبرادر و 2 خواهر دارد برادر بزرگش در ستاد مشترک رئیس شرکت عمران ایران است برادر کوچکتر وی در شرکت کوپا مشغول است و خواهرانش مشغول تحصیل می باشند مادر علی رضا بیات فرهنگی است پدرش بازنشسته ارتش بیوگرافی خانواده اش اینست علیرضا نه مفقود الاثر است نه اسیر در سیمای وی شهادت بوضوح آشکار بود.