جواد آقامیری تنها فرزند پسر خانواده عزیز و سیده بتول صفوی بود که در بیستم فروردین ماه سال 1344 در شهرستان زنجان چشم به جهان گشود. جواد بعد از گذراندن دوران ابتدایی تحصیلاتش را تا سوم نظری در مدرسه پهلوی (شریعتی فعلی) ادامه داد.
همزمان با شروع و اوج گیری فعالیت های انقلابی در مسجد دروازه ارک (مسجد دستغیب) فعالیت های خود را در حفظ انقلاب آغاز کرد و در سال 1361 با یگان اعزامی بسیج سپاه در حالی که هنوز یک محصل بود برای دفاع از مرز و بوم و خاک کشورش به مناطق جنگی اعزام شد و به عنوان یک بی سیم چی در آن مناطق مشغول خدمت شد.
هنوز از مدت حضورش چند وقتی نگذشته بود که در شانزدهم اردیبهشت همان سال یعنی سال 1361 در اثر اصابت ترکش خمپاره به پشت سرش در طی آزادی خرمشهر به خیل عظیم شهدایی پیوست که جان خود را برای حفظ ریشه های این انقلاب عطا کردند. هم چنان که مادرشان سیده بتول می گوید: “شب شهادتش خواب دیدم گلدانی در دست داشتم، گلدان از دستم افتاد و شکست، گلهایش دستم بود اما ریشه نداشت.”
راه سبزش تا ابد پر رهرو و یادش در خاطره ها همیشه جاودان باد.
ثبت دیدگاه