وصیت‌نامه شهید محمود امینی

تاریخ تولد: ۱۳۲۸/۰۱/۰۵
تاریخ شهادت: ۱۳۶۴/۱۱/۲۵

آغاز حرکت به سوی جبهه

بسم الله الرحمن الرحیم

اینجانب محمود امینی، فرزند محرمعلی امینی، دارنده شناسنامه شماره ۱۱ و متولد سال ۱۳۲۸، در تاریخ ۱۳۶۴/۰۹/۱۸ عازم جبهه‌های حق علیه باطل شدم.

در آن روز، همراه کاروان کربلای حسینی از صائین‌قلعه به شهرستان ابهر رفتیم. سپس از شهرهای مختلف گذشتیم و به‌سوی تهران حرکت کردیم. از استان زنجان، گروهی متشکل از چندین نفر همراه کاروان بودند. چندین دستگاه اتوبوس نیز اعضای کاروان کربلای حسینی را جابه‌جا می‌کردند.

در طول مسیر، مردم از ما پذیرایی می‌کردند. برای استقبال از ما قربانی می‌کردند و کوچک و بزرگ به دیدارمان می‌آمدند. ما نیز به آنان قول می‌دادیم که تا پیروزی بازنگردیم.

سرانجام به منطقه جنگی رسیدیم. پس از مدتی آموزش، قدم‌به‌قدم به خط مقدم نزدیک‌تر شدیم.

عهد من با خداوند

اکنون وصیت‌نامه خود را می‌نویسم. من به مردم قول داده‌ام که تا پیروزی بازنگردم. تصمیم من روشن است: یا پیروزی یا شهادت؛ هرکدام را که خداوند تبارک‌وتعالی برایم مصلحت بداند. زیرا سرنوشت همه ما به دست خداوند بزرگ است.

ای خداوند بزرگ! تو از روی لطف و کرم خود به من جان بخشیدی و هدایتم کردی. من در این دنیا هیچ‌چیز ندارم؛ تنها تو را دارم.

ای مهربان‌تر از جانم! ای مهربان‌تر از پدر و مادرم! مادرم را در کودکی از دست دادم و کسی سرپرستی مرا بر عهده نداشت. در آن روزهای تنهایی، تنها تو را داشتم، ای خداوند بزرگ! پس از مدتی پدرم را نیز از دست دادم و دوباره تنها ماندم.

اما تو همیشه هستی؛ ازلی و ابدی. همه‌چیز فانی است و تنها تو باقی می‌مانی. خداوندا، تو از همه مهربان‌تر و داناتری.

چرا جان خود را در راه خدا فدا نکنم؟

خداوند این جان را به من هدیه داده است. پس چرا آن را در راه معبود خود فدا نکنم؟ چه بخواهیم و چه نخواهیم، روزی از این دنیا به‌سوی او خواهیم رفت.

پس چه بهتر که امروز، در روز جهاد، قدم برداریم و از خواب غفلت بیدار شویم. تا چه زمانی باید این خواب، وجود ما را فرا بگیرد؟

بیایید لحظه‌ای به خود آییم و قدم در جبهه‌های حق علیه باطل بگذاریم. دنیای فریبنده، شیطان و نفس سرکش، ما را گرفتار کرده‌اند. آنان نمی‌گذارند حتی یک لحظه به خود بیندیشیم و ما را از درگاه خداوند متعال دور نگه می‌دارند.

هرکس که واقعاً خدا را هدف خود قرار دهد و پیامبران و معصومان (ع) را راهنمای خویش بداند، باید با دلی پاک و نیتی خالص در این مسیر گام بردارد. اگر انسان با اعتقاد کامل به پیامبران و معصومان (ع) جان خود را در این راه فدا کند، راهی ارزشمند برای رسیدن به آخرت برگزیده است.

جبهه؛ میدان عشق و بندگی

در فضای جبهه، عقل آرامش می‌یابد و نوای یاد خدا پیوسته به گوش می‌رسد. انسان در این مسیر عشق الهی را پیدا می‌کند و با پرورش روح خود، عاشقانه و سلحشورانه بر دشمن می‌تازد.

ای شیران روز و زاهدان شب! سلام بر شما عاشقان پاک‌دلی که در جبهه می‌جنگید تا دین اسلام زنده بماند. شما با نیروی خود در راه خدا جهاد می‌کنید و توان خویش را برای سعادت دیگران به کار می‌گیرید.

امدادهای غیبی و نیروهای نامرئی نیز به اذن خداوند به یاری مؤمنان می‌شتابند. قدرت الهی در نظام آفرینش، پشتیبان کسانی است که با ایمان و توکل در راه حق قدم برمی‌دارند.

ای رزمندگان! بر کفر هزارچهره بتازید. امروز، روز عشق و رزم است. هرگز از دشمن نترسید و با پایداری و استقامت به مبارزه ادامه دهید تا به پیروزی برسید.

مالک اصلی همه‌چیز خداوند است و پیروزی نیز به اراده او بستگی دارد. اگر خداوند متعال صلاح بداند، پیروزی از آن ما خواهد بود.

خطاب به کسانی که از جبهه دور مانده‌اند

رزمنده‌ای را در نظر بگیرید که همسر، فرزندان، خانه، خانواده، دوستان، یاران و همکاران خود را ترک کرده است. او از آسایش، استراحت و آرامش زندگی گذشته و به جبهه‌های حق علیه باطل آمده است. چنین رزمنده‌ای آمادگی خود را برای شهادت در راه دین اعلام کرده است.

پس چرا از این انسان جان‌برکف قدردانی نکنیم؟ چرا از فداکاری او تشکر نکنیم؟ در مقابل، برخی افراد در ثروت و آسایش غرق شده‌اند و در برابر جهاد در راه خدا بی‌تفاوت مانده‌اند. آنان هنوز اهمیت این فداکاری را درک نکرده‌اند.

بعضی افراد فرزندان خود را در آغوش گرم خانواده نگه می‌دارند. اگر فرزندشان به سردرد یا بیماری کوچکی دچار شود، او را نزد پزشکان متخصص می‌برند؛ حتی اگر لازم باشد، مسافت زیادی را طی می‌کنند تا سلامتی او را به دست آورند.

اما همین افراد گاهی مانع رفتن فرزندانشان به جبهه می‌شوند. برای آنان مغازه، ماشین و هرچه بخواهند فراهم می‌کنند تا دیگر به فکر رفتن به جبهه نیفتند.

ای کسانی که در مال و ثروت این دنیا غرق شده‌اید! بدانید که روزی از این دنیا خواهید رفت و به‌سوی خدا بازخواهید گشت. پس چرا در راه خدا قدمی برنمی‌دارید؟ سرانجام همه ما به دست خداوند است.

ایمان، ایثار و آزمون الهی

شاید به نظر ما و دیگران، دل‌بستن به خدا و گذشتن از جان و اعضای بدن آسان باشد؛ اما هنگامی که رویارویی با دشمن آغاز می‌شود، ایمان واقعی انسان محک می‌خورد. در آن لحظه، هرچه ایمان و عشق به معبود قوی‌تر باشد، انسان با اراده بیشتری در میدان مبارزه حاضر می‌شود.

آری، اگر چنین صحنه‌ای پیش آید، آن زمان، زمان آزمون الهی است. اگر از این امتحان با موفقیت و پیروزی بیرون آییم، به سهم خود گامی کوچک در راه ملت ایران، رهبر بزرگ انقلاب، امام خمینی، فقیه عالی‌قدر، آیت‌الله منتظری، و پاسداشت خون پاک شهیدان برداشته‌ایم.

خون شهیدان، ریشه‌های انقلاب جمهوری اسلامی را آبیاری کرده است. ما نیز با حضور در این راه، با معبود خود پیمان بسته‌ایم و می‌کوشیم از جان و اعضای بدن خود، هدیه‌ای ناچیز و خالصانه در راه رضای خدا تقدیم کنیم.

اگر مال، ثروت و فرزندانی داشتم، همه را در این راه نثار می‌کردم تا معبودم از من راضی شود و مرا مشمول لطف و رحمت خویش قرار دهد. آرزو دارم محبت خداوند همواره در قلب ما بجوشد و همه رزمندگان با توکل به او، در جبهه‌های مختلف به پیروزی برسند.

پاسداری از انقلاب و آرمان شهیدان

امیدوارم رهبر عالی‌قدر، امام خمینی، که ایشان را نایب امام زمان (عج) می‌دانیم، پایدار بماند. همچنین امیدوارم یاران باوفای ایشان، همچون یاران اباعبدالله الحسین (ع)، دست در دست یکدیگر بگذارند و در برابر هر خطری که انقلاب و جمهوری اسلامی ایران را تهدید می‌کند، بایستند.

آنان باید با هوشیاری و اتحاد، تهدیدها را از میان بردارند و نگذارند خون شهیدانی که در راه انقلاب و جمهوری اسلامی ریخته شده است، پایمال شود.

باید در هر زمان، راه و آرمان شهیدان انقلاب اسلامی را ادامه دهیم. دین اسلام، مانند قرآن کریم، برای همه زمان‌ها تازگی و پیام دارد. قرآن برای هر دوره‌ای راهنماست و دین اسلام نیز در هر زمان، پاسخ‌گوی نیازهای معنوی انسان‌هاست.

امیدوارم خداوند به همه ما توفیق دهد که در راه حق گام برداریم، به عهد خود وفادار بمانیم و با ایمان، اخلاص و فداکاری، رضایت او را به دست آوریم.

والسلام علیکم و رحمةالله و برکاته.