وصیت‌نامه شهید رسول ارجینی

تاریخ تولد: ۱۳۴۴/۰۵/۰۸
تاریخ شهادت: ۱۳۶۱/۰۶/۲۶

به نام خداوند بخشنده و مهربان

بسم رب الشهدا و الصدیقین

با نام خداوند تبارک و تعالی، وصیت‌نامه خود را چنین آغاز می‌کنم:

«در قاموس شهادت، واژه ترس معنا ندارد.» (امام خمینی)

«من طلبنی وجدنی و من وجدنی عرفنی و من عرفنی احبنی و من احبنی عشقنی و من عشقنی عشقته و من عشقته قتلته و من قتلته فعلی دیته و من علی دیته فانا دیته.»

آن کس که مرا طلب کند، می‌یابد. هر کس مرا یافت، می‌شناسد و هر کس مرا شناخت، دوست می‌دارد. آن کس که دوستم داشت، به من عشق می‌ورزد. من نیز به کسی که به من عشق ورزید، عشق می‌ورزم. هر کس را که دوست بدارم، می‌کشم. خون‌بهای کسی که من او را بکشم، بر عهده من است و خودم خون‌بهای او خواهم بود.

سلام و درود به پیامبر و شهیدان

سلام بر خاتم انبیا، حضرت محمد (ص)، فرستاده خداوند. درود بر ابرمرد تاریخ و نخستین پیشوای شیعیان جهان، حضرت علی (ع)، و بر تمام ائمه اطهار (ع).

سلامی دیگر بر حسین، سالار شهیدان، اولاد ایشان و یاران باوفایش. درود بی‌کران بر بت‌شکن زمان، امام خمینی عزیز، و روان پاک شهیدان گلگون‌کفن اسلام.

سلام بر مردم عزیز سلطانیه، به‌ویژه مردم مؤمن و انقلابی این شهر. اکنون نیز سلام خود را به پدر، مادر، برادران و خواهرانم تقدیم می‌کنم.

سخنی با پدر و مادر عزیزم

پدرجان! می‌دانم که برای پرورش من چه زحمت‌هایی کشیدید. شما مرا با رنج و تلاش به این سن و سال رساندید. هنگامی که کافران بعثی به کشور اسلامی‌مان تجاوز کردند، مرا راهی جهاد در راه خدا کردید.

پدر و مادر عزیزم! می‌خواهم پیامی برای شما داشته باشم. اگر شنیدید که فرزندتان در جبهه‌های حق علیه باطل به فیض شهادت رسیده است، اصلاً ناراحت نباشید؛ زیرا شهادت در راه خدا افتخار بزرگی است.

همان‌گونه که در سخنان گهربار امام عزیزمان آمده است:

«ملت ما ملت خون و مکتب ما مکتب شهادت است.»

این راه را آگاهانه انتخاب کرده‌ام و امیدوارم به سعادت شهادت نائل شوم. از شما می‌خواهم که واژه «ناکام» را درباره من به کار نبرید. اگر به شهادت رسیدم، بدانید که به کام دل خود رسیده‌ام؛ زیرا شهادت، آرزوی قلبی من است.

پیامی به برادران و خواهرانم

ای برادر و خواهر عزیزم! بدانید که شهادت در راه دین و قرآن، افتخار بزرگی است. این شعار همیشگی ماست.

ما در دوره‌ای حساس از تاریخ قرار گرفته‌ایم؛ دورانی که افکار، اعمال و رفتارمان در معرض آزمایش است. امروز در موقعیتی دشوار هستیم و باید برای حفظ قوانین الهی، همچون امام حسین (ع)، خون بدهیم تا پیروزی اسلام را برای امت اسلامی به ارمغان آوریم.

بیایید با فداکاری، هدیه‌ای به مکتب اسلام و رهبر کبیر انقلاب اسلامی تقدیم کنیم. از شما می‌خواهم که در شهادت من صبور و استوار باشید.

سخنم با برادرانم این است که راه پاسداری از اسلام را ادامه دهند. همچنین از خانواده‌ام می‌خواهم پس از شهادتم، اسلحه مرا به دست برادرانم، به‌ویژه ابوالفضل، بسپارند.

سفارش به خانواده و مردم سلطانیه

در پایان، از پدر، مادر، برادران، خواهران و همه شما مردم همیشه در صحنه سلطانیه می‌خواهم که گوش به فرمان آن پیر جماران باشید. در همه حال از ولایت فقیه پشتیبانی کنید و در راه شهیدان اسلام قدم بردارید.

همیشه شعار شما این باشد:

«اماما، اماما! تا انقلاب مهدی، مقلد تو هستیم؛ حتی اگر شب و روز بر ما گلوله ببارد.»

«اماما، اماما! ما اهل کوفه نیستیم که حسین تنها بماند.»

«خدایا، خدایا! تا انقلاب مهدی، تو را به جان مهدی، خمینی را نگه‌دار.»

لباس خونین رضا در تن من است
تفنگ از دست افتاده رضا در دست من است

از همگان التماس دعا دارم.

رسول ارجینی (امضا)