وصیت‌نامه شهید حسین داودی؛ متن کامل وصیت‌نامه
بسم ربّ الشهداء و الصدیقین
إِنّا لِلّهِ وَإِنّا إِلَیْهِ راجِعُونَ
خدایا! تو می‌دانی که آمدنم به جبهه، تنها برای انجام وظیفه‌ای است که در قبال خون هزاران شهیدِ غرق در خون خفته و خدمات آن ابرمرد جهان بشریت، امام امت، بر گردن خود احساس می‌کنم. خدایا! به من کمک کن تا بتوانم در این امر موفق شوم.
خدایا! در این چند ساعتی که به رویارویی سرنوشت‌ساز حق علیه باطل باقی مانده است، کمکم کن تا به آرزویم برسم.
اما وصیت خاصی ندارم و سخنانم تنها تکرار وصایای شهدای عزیزمان است؛ وصایایی که باید به آن‌ها عمل کنیم. این کار را نه‌فقط با زبان، بلکه باید در عمل نیز ثابت کنیم.
پشتیبانی از امام، آن امامی که نسل‌های آینده را از منجلاب گناه نجات می‌بخشد و روحی تازه به جامعه اسلامی می‌دهد، وظیفه ماست.
اما مسئولان شهری و کارمندان ادارات! کاری که شما انجام می‌دهید، بسیار مهم و دشوار است. مبادا خدای‌ناکرده کاری انجام دهید که باعث رنجش طبقه‌ای یا فردی از جامعه اسلامی شود.
هر لحظه که کاری انجام می‌دهید، دقت کنید که آیا رضای خداوند متعال در آن است یا غرض‌های شخصی و منافع خودتان. به هر حال، در این فرصت کم، نتوانستم تمام آنچه را در دل دارم به زبان بیاورم. ان‌شاءالله بتوانیم وظیفه‌ای را که بر گردن داریم، به انجام برسانیم.
فقط حرف دلم و شعار همیشگی‌ام را می‌گویم:
خدایا، خدایا، تا انقلاب مهدی، خمینی را نگه دار.
من حدود یک سال و نیم و هفت روز روزه قضا دارم. تمام پولی را که دارم، به حساب جبهه بریزید. نماز دفن مرا امام جمعه زنجان یا آقا شیخ حیدر علمی‌فرد بخواند.
تاریخ: ۲۰ اسفند ۱۳۶۳
ساعت: ۵:۳۰ بعدازظهر
ثبت دیدگاه