مرداد 1369، برگي ديگر از تقويم انقلاب ورق خورد و يوم اللّه ديگري متولّد شد. ثانيه هاي انتظار به كندي مي گذشت. شهر به استقبال پرنده هاي مهاجر آمده بود كه در سال هاي سخت هجران از وطن، بال و پر خود را در زير شكنجه هاي كفر شكسته بودند.البته هرچند جسم آنان دربند بود، ولي هيچ گاه روح و انديشه بلندشان تسخير نشد و قلبشان به ياد دين و ايمان و آسمان وطن مي تپيد. 26 مرداد روز بازگشايي قفس ما بود، روز شادماني شهر و مردم، روز شادباش و تبريك، روز وصل و ديدار. آغوش وطن گشوده شده بود و فوج فوجمردانگي در آن جاي مي گرفت به راستي كدامين ساعت مي تواند شكوه آن لحظات را در خود بگنجاند و كدامين تقويم مي تواند شوق آن لحظه ديدار را در خود ثبت كند.آزادگان آمدند همان طور كه رفته بودند؛ دلير و مقاوم، نستوه و استوار، اميدوار و دلاور آري، آن روز عشق طلوع كرد.همان عشقي كه هشت سال پيش بدرقه اش كرديم و اينك به استقبالش مي رويم.چشم هاي همگان اشك بار بود، نه به خاطر غم و اندوه، بلكه اين بار از شوق وصال؛ چرا كه وعده خدا محقق شده بود «اِنَّ مَعَ الْعُسْرِ يُسْرا»؛ به درستي كه پس از هر سختي آساني است».
اين از معراج برگشتگان، اينك با حضور خود در جامعه، آمده اند تا در صحنه هاي سازندگي حماسه اي ديگر بيافرينند و هم دوش هم سنگران ديروزشان، روح بزرگي و صلابت را در جامعه بدمند. اينك رسالت ما، به ويژه نسل جوان اين است كه با دنباله روي از سيره اين سرافرازان، كشور خود را در برابر دشمنان به كمين نشسته بيمه كنيم.بايد قدر اين گنجينه هاي ارزشمند انقلاب را دانست؛ آزادمرداني كه در اوج عزّت و پايداري به وطن بازگشتند و با صلابت و ايستادگي، براي خدمت در سنگر سازندگي ايران آزاد و آباد در صحنه هاي مختلف اجتماعي، فرهنگي و سياسي آماده و مقاوم اند.اين يادگاران دفاع مقدس و روزهاي آتش و خون، با گام هاي مطمئن و دل هاي سرشار از عشق و ايمان به خدا و وطن، براي رسيدن به قلّه هاي فتح و ظفر ايستاده اند؛ پس ما نيز بايد صبوري شان را ارج نهيم و پاي غفلت بر آن نگذاريم.
آمدند با همان صلابت هميشگي، همان طور كه ديروز رفته بودند.امروز كه آمدند، بوي اسپند و دود، بوي عطر خاطرات، مهرباني و انتظار فضاي دل ها را سرشار از شور و شعف كرد.
ثبت دیدگاه