وصیت‌نامه شهید محمدکمال اخوان

به نام خداوند بخشنده و مهربان

«إِنَّا لِلَّهِ وَإِنَّا إِلَیْهِ رَاجِعُونَ» (بقره، آیه ۱۵۶)

به نام خدا که مبدأ هر موجودی و مرجع همه اشیاست. سپاس و ثنا مخصوص خداوندی است که باطن و ظاهر است. باطن است و با عزت و جلالش در کمال خفا قرار دارد؛ و ظاهر است، با آینه وجود خلفایش و انعکاس نورش. سپاس خدای را که ما را به حقیقت توبه و بازگشت از گناه راهنمایی نمود.

سلام و درود بر پیامبر و خاندان پاکش

سلام بر اصل انوار، رازدار سرّ اسرار و جلوه‌گاه حقیقت ذات حق، نبی اکرم محمد (ص)، که درود خداوند بر او و فرزندانش باد. به‌ویژه سلام بر جانشین آن حضرت، علی (ع)، که در عالم جبروت و لاهوت با حقیقت او متحد است.

سلام بر سرور شهیدان و سرور مجاهدان اسلام، حسین بن علی (ع). سلام بر پیشگاه حضرت ولی‌عصر (عج)، امام منتظر، و نایب برحقش، روح خدا و رهبر کبیر انقلاب. او که مبارزه را به ما آموخت و شرف و عطوفت را به ما عطا فرمود.

درود بر شما، ای انصار دین خدا و ای برگزیدگان درگاه الهی! شما عزیزانی که درس شهادت را در دانشگاه کربلا آموختید. بی‌پروا، چون کبوتران آزادی، از دشت‌های خون و آتش با فریاد «الله‌اکبر» به‌سوی معشوق پر کشیدید.

درود بر شما که پاسداران شط خون تا دریای بی‌کران شهادت هستید و مشهدتان کربلای ایران است. اکنون که به پیشگاه او راه یافته‌اید، همواره از خداوند برای ما آرزوی شهادت کنید تا شاید ما نیز به خیل شما بپیوندیم.

پدر و مادر عزیزم

پدر و مادرجان! می‌دانم آن‌طور که باید، خدمتگزار شما نبودم. شما تمام وجودتان را برای رسیدن ما به هدفی مقدس بخشیدید، اما من ناسپاس بودم. عاجزم از آنکه خوبی‌های شما را به زبان بیاورم.

امیدوارم از قصورهایی که در حق شما داشته‌ام، درگذرید و مرا حلال کنید.

مادرم! اگر سعادتی نصیبم شد، اگر خداوند از گناهانم درگذشت و اگر توانستم مقام عظیم شهادت را کسب کنم، در سوگ من دیگر اشک نریزید.

امام بزرگوار ما در سوگ فرزندش اشک نریخت؛ زیرا می‌دانست رضای خدا در این امر است. در سوگ من لباس سیاه نپوشید. روز دامادی من همان روزی است که شتابان به‌سوی خدا می‌روم.

اگر می‌خواهید گریه کنید، بر امام حسین (ع) و ۷۲ تن از یارانش بگریید؛ آنان که تاکنون همانندشان خلق نشده است. بر ۷۲ تن از یاران حسین زمانمان نیز گریه کنید. بر سردار بزرگ، شهید مظلوم و شهدای محراب بگریید که علی‌وار جان به جان‌آفرین سپردند. همچنین بر استادان ارزشمندی که هیچ‌گاه مانندشان را نخواهیم یافت.

امیدوارم به‌جای گریه و عزاداری برای من، از خداوند غفور و رحیم طلب آمرزش کنید تا خطاها و غفلت‌های گذشته‌ام را ببخشد.

پیام من به خانواده‌های شهدا

مادر، پدر، خواهر و برادرم! ان‌شاءالله شما نیز مانند خانواده‌های شهدا باشید؛ همان خانواده‌هایی که با صبر خود کاری کردند که فرزندانشان با شهادت انجام دادند.

پدران و مادران شهدا با هر دم و هر نفس، صبری از جنس شهادت را تجربه می‌کنند؛ شهادتی که یک عمر استمرار دارد. فرزندانتان مرگ سرخ را برای این نسل تفسیر کردند و شما صبر سرخ را.

خوشحالم که جانم را نثار اسلام و مکتب محمد (ص) و علی (ع) می‌کنم. افتخار می‌کنم که ایدئولوژی من اسلام است؛ اسلامی که به من آموخت چگونه بیندیشم و چگونه راه خود را انتخاب کنم.

عشق به اسلام و آرزوی مبارزه در راه حق

ای کاش می‌توانستم هزار بار به دست دشمن خدا کشته شوم و دوباره زنده گردم تا دین خود را نسبت به این شیران روز و زاهدان شب ادا کنم؛ نسبت به این پیرمردهای ۶۵ساله و شیرمردانی با سن کم، اما روحی بزرگ. همان‌هایی که رهبر، آنان را رهبر خود می‌خواند. همچنین نسبت به شهیدان و مجروحان انقلاب و جنگ تحمیلی.

ای کاش می‌توانستم هزار بار به دست دشمن خدا کشته شوم و دوباره زنده گردم تا با دشمنان اسلام مبارزه کنم و به آنان بفهمانم که پیرو خط انبیا و امام کیست.

ما را از مرگ باکی نیست. به قول امام عزیزمان، ما برای کشته شدن حاضریم. با خدای خویش عهد بسته‌ایم که یزیدان زمان را از روی زمین محو و نابود کنیم تا زمینه ظهور حضرت بقیة‌الله اعظم فراهم شود.

امیدوارم راه امام خمینی، نایب امام زمان (عج)، را فراموش نکنید؛ راهی که همان راه انبیا برای رسیدن به لقای الهی است. این قلب تپنده امت و مستضعفان جهان را تنها نگذارید.

دعای من برای امام و رهبر انقلاب

یارب! تو را به سوز دل از دست‌رفتگان قسم می‌دهم.

یارب! تو را به انبیایی قسم می‌دهم که تو را برگزیدند.

یارب! تو را به اولیایی قسم می‌دهم که جان خود را به تو سپردند.

این پیر جماران، امام مستضعفان و عارف بزرگ زمان را تا ظهور حضرت بقیة‌الله اعظم و حتی در کنار آن حضرت، نگهدار.

تقدیم جان و خون در راه خدا

بارالها! پروردگارا! به محمدت و به خمینی‌ات سوگند که گران‌بهاتر از خونم متاعی ندارم. اکنون خونم و این جان بی‌مقدارم را به تو تقدیم می‌کنم و آن را به روح تو، خمینی کبیر، هدیه می‌دهم.

امیدوارم این خون ناقابلِ بنده‌ای سراپا تقصیر را بپذیری. مرا از سربازان حضرت ولی‌عصر (عج) قرار بده و آرزوی ما را که همان نعمت پُرلطف شهادت است، برآورده ساز.

خدایا! این بنده حقیرت را در شمار غلامان سرور شهیدان، حسین بن علی (ع)، قرار بده.

الهی، إن أخذتنی بجرمی أخذتک بعفوک، وإن أخذتنی بذنوبی أخذتک بمعرفتک، وإن أدخلتنی النار أعلمت أهلها أنی أحبک.

الهی، فسرّنی بلقائک یوم تقضی فیه بین عبادک.

نیایش و طلب توفیق بندگی

بارالها! معبودا! معشوقا! مولای من!

توفیق جهاد اکبر را نصیبم فرما تا حقیقت عبودیت ذاتی برایم محقق شود. توفیق آن طاعتی را عطا کن که بتوانم قدم در راهی بگذارم که به فنای مطلق در ذاتت می‌انجامد؛ تا آیه شریفه زیر درباره ما نیز صادق باشد:

«یَا أَیَّتُهَا النَّفْسُ الْمُطْمَئِنَّةُ ۝ ارْجِعِی إِلَىٰ رَبِّکِ رَاضِیَةً مَرْضِیَّةً ۝ فَادْخُلِی فِی عِبَادِی ۝ وَادْخُلِی جَنَّتِی»

(سوره فجر، آیات ۲۷ تا ۳۰)

درخواست حلالیت از دوستان و مؤمنان

امیدوارم دوستان عزیز و بزرگوارم، این بنده گنهکار را حلال کنند.

از مخلصان درگاه الهی تقاضا دارم که هنگام مناجات با خداوند تبارک و تعالی در دل شب، این بنده حقیر را از یاد نبرند و از خدا بخواهند توفیق شهادت را نصیبم فرماید.

سفارش‌های پایانی

تقاضا دارم مرا در قبرستان پایین، در میان شهدا دفن کنید تا عطر و نورانیت آنان بر قبرم بتابد و آن را منور سازد.

اگر از هر جهت حقوقی بر من تعلق داشته باشد، آن را در اختیار مادرم بگذارید؛ هرچند مادیات نمی‌تواند زحمت‌های مادری را جبران کند.

والسلام علیکم و رحمة‌الله و برکاته

وصیت‌نامه بنده ضعیف و ناتوان در درگاه الهی

محمد کمال اخوان

(امضا)