در آن ایام، شب های قجریه خیلی باصفا بود. معمولا تمرینات سخت و طاقت فرسای شبانه غواصان تا نزدیکی های صبح ادامه پیدا می کرد. بعد ازاتمام کلاس، تا غواصان به چادر می رسیدند و لباس های خاکی خود را به تن می کردند، نزدیکی های نماز صبح شده بود. آنها به جای خواب و استراحت به حسینیه می رفتند و چفیه بر سر در در کنار هم نماز شب می خواندند و غرق در استغاثه و ناله و راز و نیاز می شدند!
بعضی از بچه ها در نخلستان های اطراف موقعیت ، قبرهایی را کنده و شب ها درداخل ان به راز و نیاز با پروردگارشان می پرداختند. در گوشه گوشه نخلستان این ناله های عاشقانه دل را به پرواز در می آور:
الهی العفو…
یا رب العاصین…
یا رب ارحم ضعف بدنی…
الهی و ربی من لی غیرک…
در آن ایام، شب های قجریه خیلی باصفا بود. معمولا تمرینات سخت و طاقت فرسای شبانه غواصان تا نزدیکی های صبح ادامه پیدا می کرد. بعد ازاتمام کلاس، تا غواصان به چادر می رسیدند و لباس های خاکی خود را به تن می کردند، نزدیکی های نماز صبح شده بود. آنها به جای خواب و […]
ثبت دیدگاه