اسدی، عیسی: یکم شهریور 1346، در شهرستان زنجان به دنیا آمد. پدرش علی و مادرش صغرا نام داشت. تا پایان دوره راهنمایی درس خواند. صافکار بود. به عنوان سرباز وظیفه در ژاندارمری خدمت می کرد. در بمباران هوایی تهران مجروح شد و بیست و پنجم فروردین 1367، در بیمارستان امام خمینی همان شهرستان بر اثر جراحات ناشی از آن به شهادت رسید. مزار او در زادگاهش واقع است.
وصیتنامه:
پدر عزيزم، اميدوارم من از خدمت سربازى برنگردم، اگر نيامدم ناراحت نباشيد راه امام برويد هر كس شهيد نمىشود، سعادت بايد نصب او گردد. در راه دين و در راه وطن خوب است آدم شهيد بشود، زير زور نرويد، در هر حال اگر نيامدم، باز مىگوييم گريه و زارىنكنيد، سر قبر من بياييد قرآن بخوانيد، فرض شهيد شدم،از شهدا بالاتر كه نيستم، اگر زنده ماندم، خودم مىدانم چه كار مىكنم، حق پدر و مادرى شما را به هدر نمىدهم و اگر از من بدى ديدهايد، حلال كنيد برادرانم هم حلال كنند.
خاطره، به نقل از مادر شهید:
عیسی در زمان جنگ وارد ارتش شد، محل کارش تهران بود، چهار ماه قبل از اتمام جنگ؛ تهران مورد هجوم موشکی عراقی ها قرار گرفت. نگران عیسی میشدم تماس میگرفتم، خودش هم زنگ میزد و دلداریم میداد
خواست خدا اتفاق افتاد و عیسی در یکی از بمباران های موشکی به شهادت رسید.
ثبت دیدگاه