وصیت‌نامه شهید علی سرداری عمیدآبادی
تاریخ تولد: ۱۳۴۱/۰۷/۰۴
تاریخ شهادت: ۱۳۶۴/۱۱/۲۵
تاریخ نگارش وصیت‌نامه‌ها: ۱۳۶۴/۱۱/۱۴
بخش اول: وصیت‌نامه شهید خطاب به خانواده
بسم الله الرحمن الرحیم
«وَمَن يُطِعِ اللَّهَ وَالرَّسُولَ فَأُولَٰئِكَ مَعَ الَّذِينَ أَنْعَمَ اللَّهُ عَلَيْهِم مِّنَ النَّبِيِّينَ وَالصِّدِّيقِينَ وَالشُّهَدَاءِ وَالصَّالِحِينَ وَحَسُنَ أُولَٰئِكَ رَفِيقًا»
سوره نساء، آیه ۶۹
ترجمه: آن‌کس که از خدا و پیامبر اطاعت کند، با کسانی خواهد بود که خداوند به آنان نعمت بخشیده است؛ یعنی پیامبران، راست‌گویان، شهیدان و صالحان، و اینان چه نیکو همراهانی هستند.
درود و سلام خداوند بر کلیه انبیای الهی، به‌خصوص اشرف انبیا و خاتم‌النبیین، سیدالمرسلین، حضرت محمد بن عبدالله (ص)، و ائمه هدی (ع).
درود و سلام ما بر قافله‌سالار شهیدان و سرور آزادگان جهان، حسین بن علی (ع)، و بر همه آزادمردان، حق‌جویان و شهیدان گلگون‌کفن اسلام.
سخنی با پدر و مادر عزیزم
پدر و مادر بسیار عزیزم، برادران و خواهر مهربانم!
شما زمانی این سخنان مرا می‌شنوید که دیگر در میان شما نخواهم بود و زمانی این وصیت‌نامه را خواهید خواند که من به دیار حق شتافته و به معبود خود پیوسته‌ام.
چگونه این راه را انتخاب نمی‌کردم، درحالی‌که همه امامان این راه را انتخاب کرده‌اند؟ چگونه ادعای مسلمانی کنم، درحالی‌که به ارض و ناموس و شرف و خاک میهن مسلمانان تجاوز شده است، اما تنها به دو رکعت نماز و چند ذکر قناعت کنم؟
به ذات اقدس خداوندی سوگند می‌خورم که تا زمانی که خون در رگ‌هایم جریان دارد، برای اعتلای کلمه حق خواهم جنگید و هیچ‌گاه به جبهه پشت نکرده و نخواهم کرد.
مادر مهربانم! عاجزانه از شما تقاضا دارم که برای من گریه نکنید و صبر را پیشه خود قرار دهید؛ همان‌گونه که حضرت زینب (س) صبر کرد. مرا حلال کنید و از دیگران نیز برایم حلالیت بطلبید. اگر گریه کنید، مرا ناراحت خواهید کرد.
شما باید افتخار کنید که من راهی را انتخاب کرده‌ام که اگر خداوند قبول کند، راه حسین (ع) است؛ همان کسی که جگرگوشه حضرت فاطمه (س) بود.
مگر حسین (ع) با چه کسی و برای چه جنگید؟ هدف او چه بود؟ آیا چیزی جز پیاده کردن اسلام بود؟
ضرورت دفاع از اسلام و حق
عزیزانم! امروز اسلام مظلوم واقع شده و مسلمانان نیز مظلوم هستند. نجات اسلام و مسلمانان خون می‌خواهد. پس چرا ما خون‌دهندگان این راه نباشیم؟
مرگ چیزی جز انتقال از جهانی محدود به جهانی نامحدود نیست؛ زیرا بینش اسلام چنین است و کسی که به این مسئله اعتقاد نداشته باشد، کافر است.
خدایا! تو را سپاس می‌گویم که مرا هدایت کردی، مرگم را بهترین مرگ‌ها قرار دادی و راهم را بهترین راه‌ها گرداندی.
به پدر ارجمندم نیز سفارش می‌کنم که از مفارقت همیشگی من نگران نباشد؛ چراکه پدر عزیزم، شهادت نصیب هر کسی نمی‌شود. از خداوند برای شما سلامتی می‌خواهم.
سخنی با برادران عزیزم
به برادرانم، ایوب، طیب، مسیب و نجفعلی، سلام عرض می‌کنم.
عزیزانم! شما حق زیادی بر گردن من دارید. شما بهترین برادرانی بودید که در مدت عمرم داشته‌ام. من از شما راضی هستم؛ خداوند نیز از شما راضی باشد.
سلام مرا به خانواده‌های گرامی و فرزندان دلبندتان برسانید و بگویید اگر ناراحتی‌ای از من دارند، مرا ببخشند و حلال کنند.
برادران عزیزم! شما را به تقوای الهی، پرهیز از گناه، انجام فرایض دینی، قیام در برابر باطل، یاری کردن حق، ترحم بر یتیمان، یاری مستضعفان، کمک به مظلومان و مبارزه با ستمگران سفارش می‌کنم.
خانواده‌هایتان را الهی و متدین تربیت کنید تا اهل علم، تقوا و فضیلت باشند و در آینده خدمتگزار اسلام و مسلمانان شوند. اگر در این زمینه کوتاهی کنید، فردا در پیشگاه پیامبر خدا باید پاسخ‌گو باشید.
امیدوارم خداوند متعال در برابر مشکلات، مصائب و سختی‌ها به شما صبر عطا کند و سلامتی و سعادت نصیبتان سازد. از خداوند می‌خواهم به ما نیز توفیق نیت خالص در جهت رضایت خودش عنایت فرماید.
عزیزانم! سرانجام دنیا رفتنی است. چه کسی است که در این دنیا بماند؟ همه رفتنی هستند؛ اما آنچه اهمیت دارد، چگونگی رفتن انسان است: شرافتمندانه یا ذلیلانه؟
نه برادر، من و قبول باطل! من و قبول ذلت! هرگز با یکدیگر سازگار نیستند.
سفارش به خواهر، بستگان و دوستان
به خواهر مهربانم و فرزندانش سلام عرض می‌کنم و از ایشان عذر می‌خواهم که نتوانستم به خدمتشان برسم. امیدوارم مرا بخشیده باشند و از دوری من ناراحت نباشند.
سلام مرا به بستگان و فامیل‌ها، به‌خصوص مشهدی اصغر و عمه و خانواده‌اش که در دوران سربازی زحمات زیادی برایشان ایجاد کرده‌ام، برسانید.
همچنین به علی‌آقا و خانواده‌اش، فرامرز و خانواده‌اش، رضا و خانواده‌اش، حاجی رجبعلی و خانواده‌اش، قاسم و خانواده‌اش و خاله و خانواده‌اش سلام برسانید.
از همه آنان، همسایگان، دوستان و آشنایان برایم حلالیت بطلبید و تقاضا کنید اگر حقی بر گردن من دارند، مرا حلال کنند.
عزیزان! شما می‌دانید که دشمنان کمی نداریم. طوری رفتار کنید که موجب شادی آنان نشود و بیش از پیش مأیوس شوند. بدانید که حق همیشه پیروز است.
سفارش‌های مالی و امور باقی‌مانده
از نظر امور مالی، من به هیچ‌کس بدهکار نیستم و هیچ‌کس از نظر اموال منقول و غیرمنقول از من طلبی ندارد؛ جز اینکه بیست تومان به رضا مرادی، فرزند حاجی نوروز، بدهکارم که آن را ادا کنید.
از بعضی دوستانم نیز مقداری طلب دارم که لازم نیست نامشان را در اینجا ذکر کنم؛ خودشان آن را ادا خواهند کرد.
برای من هیچ هزینه‌ای نکنید. فقط دو هزار تومان به کسی بدهید تا نمازهایی را که احتمالاً بر عهده من باقی مانده است، به‌جای من بخواند.
سفارش به خانواده در روزهای پس از شهادت
از رفقا، دوستان و همکارانی که برای دیدار شما می‌آیند، به‌خوبی استقبال کنید. در این مواقع احساس غم نکنید، سرتان را بالا بگیرید و تضرع و زاری نکنید؛ زیرا من از این بابت ناراحت خواهم شد.
وقتی مردم شما را می‌بینند، باید احساس کنند که همچون کوه استقامت می‌کنید.
دیگر می‌خواهم از خدمتتان خداحافظی کنم. از دور همه شما را می‌بوسم و همگی را به خدای بزرگ می‌سپارم.
صبر کنید که «إِنَّ اللَّهَ مَعَ الصَّابِرِينَ»؛ خداوند با صابران است. (سوره بقره، آیه ۱۵۳)
خداحافظتان باشد. خدا یاورتان باشد. به امید پیروزی نهایی حق بر باطل.
آنا، من شهید راه دین و قرآنم
یولومى گوزلمه، اللهیمه مهیمانم
من اولدوم دین فداسى، سنده شهید آناسى
آنکه جز پاکی و نیکی نخواهد.
علی سرداری ـ ۱۳۶۴/۱۱/۱۴
بخش دوم: وصیت‌نامه شهید خطاب به دانش‌آموزان هنرستان فنی شهید دکتر بهشتی
بسم الله الرحمن الرحیم
«وَمَن يُطِعِ اللَّهَ وَالرَّسُولَ فَأُولَٰئِكَ مَعَ الَّذِينَ أَنْعَمَ اللَّهُ عَلَيْهِم مِّنَ النَّبِيِّينَ وَالصِّدِّيقِينَ وَالشُّهَدَاءِ وَالصَّالِحِينَ وَحَسُنَ أُولَٰئِكَ رَفِيقًا»
سوره نساء، آیه ۶۹
ترجمه: آن‌کس که از خدا و پیامبر اطاعت کند، با کسانی خواهد بود که خداوند به آنان نعمت بخشیده است؛ از پیامبران، راست‌گویان، شهیدان و صالحان، و اینان چه نیکو همراهانی هستند.
این وصیت‌نامه را برای دانش‌آموزان هنرستان فنی شهید دکتر بهشتی ابهر و سایر دانش‌آموزانی می‌نویسم که این مطالب را می‌شنوند.
سخنی با برادران عزیز هنرآموز
برادران عزیز هنرآموز! سلام علیکم.
امیدوارم این سلام آخر مرا بپذیرید؛ در زمانی که دیگر مرا در میان خود نخواهید یافت و نمی‌توانم چهره‌های نورانی شما را زیارت کنم.
عزیزانم! باور کنید هیچ‌چیز به‌اندازه دیدار شما مرا خوشحال نمی‌کرد. در مدتی که با هم بودیم، بهترین دوران عمرم را سپری کردم؛ اما آن‌گونه که باید و شاید، نتوانستم در خدمتتان باشم و دین خود را ادا کنم. امیدوارم خداوند مرا مورد مغفرت خویش قرار دهد.
تقوا، حقیقت‌جویی و شناخت اسلام
عزیزانم! شما را به تقوای الهی و پرهیز از گناه سفارش می‌کنم؛ زیرا گناه آفت اعمال است. خداوند در قرآن، ملاک برتری انسان‌ها را تقوا دانسته است.
همان‌طور که بارها در محضرتان یادآور شده‌ام، اگر اصولی، منطقی و عاقلانه بیندیشیم و فلسفه حیات و زندگی را مورد تجزیه‌وتحلیل قرار دهیم، انسان عاقل و حقیقت‌جو درمی‌یابد که تنها مکتبی که در همه ابعاد با حق و حقیقت مطابقت دارد و خود عین حق و حقیقت است، اسلام است.
اسلام مکتبی است که به زندگی بشر معنا و مفهوم می‌بخشد و عمل به احکام آن موجب سعادت دنیوی و اخروی انسان می‌شود.
از آنجا که اجرای احکام الهی با خواسته‌های ستمگران، ظالمان و مستکبران مغایرت دارد، آنان همواره با اجرای این احکام مخالفت کرده‌اند و در طول تاریخ برای از بین بردن اسلام تلاش کرده‌اند.
بااین‌حال، خداوند متعال همواره پشتیبان حق بوده است و دشمنان نتوانسته‌اند دین خدا را برای همیشه از صفحه گیتی محو کنند. این آیین مقدس به دست من و شما رسیده است.
مسئولیت دانش‌آموزان در قبال انقلاب اسلامی
امروز نظام جمهوری اسلامی، تنها نظامی است که به معنای واقعی می‌خواهد اسلام را پیاده کند. در این شرایط، دولت‌های استکباری با یکدیگر متحد شده‌اند تا این نظام نوپا را از بین ببرند.
بنابراین، ما وظیفه و تکلیف شرعی داریم که از این نظام پاسداری کنیم؛ حتی اگر لازم باشد جان خود را در این راه از دست بدهیم.
اسلام از حسین (ع) بالاتر است؛ زیرا حسین (ع) برای اسلام شهید شد.
پس عزیزانم! تمام همت و تلاش خود را برای حفظ و نگهداری از این انقلاب به کار ببندید و به سخنان یاوه‌گویان، منافقان و دنیاپرستان گوش ندهید.
استوار و قوی‌دل باشید و درس‌هایتان را خوب بخوانید؛ زیرا شما امید آینده انقلاب و اسلام هستید.
اجرای احکام الهی برای آن است که انسان به درجه تعالی برسد و به ذات اقدس خداوندی تقرب پیدا کند. اگر خود را تربیت و تهذیب نکنید و خویشتن را به اهداف نیکو نیارایید، چگونه می‌توانید پیشگام اجرای قانون خدا در جهان باشید؟
پس ابتدا به خود بازگردید و خود را دریابید. زرق‌وبرق چندروزه دنیا شما را نفریبد؛ زیرا همه این‌ها وسیله‌اند، نه هدف. هدف، مقدس‌تر و متعالی‌تر از این‌هاست.
امیدوارم خداوند به شما توفیق خدمتگزاری به اسلام و مسلمانان را عنایت کند و به رهبر ما نیز عمر پربرکت، همراه با سلامتی، برای ادامه رهبری این انقلاب عطا فرماید.
احترام به دبیران و فعالیت‌های فرهنگی
برادران عزیزم! سفارش می‌کنم که به دبیران محترمتان، که ارزش خاصی دارند، احترام بگذارید و به سخنانشان گوش دهید.
در انجمن اسلامی آموزشگاه خود فعالیت داشته باشید و با برادران انجمن اسلامی همکاری کنید.
در دعاهای خود شهدا را یاد کنید و از خداوند، فرج امام زمان (عج) و سلامتی و طول عمر حضرت امام را بخواهید.
خداحافظتان باشد. خدا یاورتان باشد.
علی سرداری ـ ۱۳۶۴/۱۱/۱۴
بخش سوم: وصیت‌نامه شهید خطاب به دبیران، استادکاران و کارکنان هنرستان
بسم الله الرحمن الرحیم
«وَمَن يُطِعِ اللَّهَ وَالرَّسُولَ فَأُولَٰئِكَ مَعَ الَّذِينَ أَنْعَمَ اللَّهُ عَلَيْهِم مِّنَ النَّبِيِّينَ وَالصِّدِّيقِينَ وَالشُّهَدَاءِ وَالصَّالِحِينَ وَحَسُنَ أُولَٰئِكَ رَفِيقًا»
سوره نساء، آیه ۶۹
ترجمه: آن‌کس که از خدا و پیامبر اطاعت کند، با کسانی خواهد بود که خداوند به آنان نعمت بخشیده است؛ از پیامبران، راست‌گویان، شهیدان و صالحان، و اینان چه نیکو همراهانی هستند.
سلام و صلوات خداوند بر سرور آزادگان و قافله‌سالار شهیدان، حسین بن علی (ع)، و درود و سلام ما بر رهروان طریق حسینی؛ آنان که برای آزادی بشریت، اعتلای کلمه حق و اجرای احکام الهی، تمام هستی خود را در طبق اخلاص نهاده و عاشقانه به سوی معشوق خویش شتافته‌اند.
سخنی با همکاران و فرهنگیان عزیز
همکاران عزیزم، دبیران، استادکاران، کارمندان و مستخدمان هنرستان فنی شهید دکتر بهشتی ابهر!
سلام علیکم.
عزیزانم! در مدت کوتاهی که در میان شما بودم، خاطراتی گران‌قدر از شما به یادگار دارم و از محضرتان بهره‌های فراوان برده‌ام.
امیدوارم خداوند در جهت اهداف مقدستان، یعنی تعلیم و تربیت، به شما توفیق عنایت فرماید.
مسئولیت معلمان در تربیت نسل آینده
برادران ارجمندم! این دانش‌آموزان امانت‌هایی هستند که به دست شما سپرده شده‌اند. تلاش کنید آنان را افرادی الهی و مقید به اسلام تربیت کنید.
چگونگی آینده جامعه اسلامی ما به عملکرد شما بستگی دارد. حقایق را آن‌گونه که هستند، به دانش‌آموزان ارائه دهید؛ زیرا فردای قیامت، در پیشگاه خداوند تبارک‌وتعالی، مسئولیت شما بسیار سنگین خواهد بود.
در این لحظات آخر عمرم، از دور به شما سلام می‌رسانم و روی همه شما را می‌بوسم. عاجزانه از یکایک شما تقاضا دارم اگر بدی‌ای از من دیده‌اید یا از من ناراحتی‌ای دارید، به بزرگواری خود ببخشید و حلالم کنید.
نقش فرهنگیان در سرنوشت جنگ و کشور
برادران ارجمندم! شما بهتر از من می‌دانید که آبروی ملت و کشور ما، آبروی اسلام، اعتبار نسل‌های آینده و به‌طور کلی سرنوشت همگان، در گرو شکست یا پیروزی این جنگ است.
پس نهایت تلاش خود را برای پیروزی در این جنگ به کار ببندید و دانش‌آموزان را بیشتر به مبارزه تشویق کنید.
از رهبر کبیر انقلاب پیروی کنید؛ شخصیتی که ما حقیقتاً هنوز آن‌گونه که باید، به ابعاد گوناگون شخصیت ایشان پی نبرده‌ایم.
تا آنجا که می‌توانید، در برنامه‌های مذهبی دانش‌آموزان شرکت کنید و بدانید که این اقدامات در پیشگاه خداوند اجر و پاداش فراوانی دارد.
دیگر از محضرتان خداحافظی می‌کنم.
خدا یار و یاورتان باشد. پیروز و موفق باشید.
علی سرداری ـ ۱۳۶۴/۱۱/۱۴
بخش چهارم: وصیت‌نامه شهید خطاب به دوستان و یاران
بسم الله الرحمن الرحیم
«وَمَن يُطِعِ اللَّهَ وَالرَّسُولَ فَأُولَٰئِكَ مَعَ الَّذِينَ أَنْعَمَ اللَّهُ عَلَيْهِم مِّنَ النَّبِيِّينَ وَالصِّدِّيقِينَ وَالشُّهَدَاءِ وَالصَّالِحِينَ وَحَسُنَ أُولَٰئِكَ رَفِيقًا»
سوره نساء، آیه ۶۹
ترجمه: آن‌کس که از خدا و پیامبر اطاعت کند، با کسانی خواهد بود که خداوند به آنان نعمت بخشیده است؛ از پیامبران، راست‌گویان، شهیدان و صالحان، و اینان چه نیکو همراهانی هستند.
این وصیت‌نامه را برای دوستان عزیز و یاران باوفایم می‌نویسم: برادران عزیز، مهربان‌علی کریمی، رضا مرادی، سیدمحسن موسوی، سیدمحمد موسوی، سیدجواد موسوی، قربان‌علی سلطانی، عباس مرادی، محمدتقی مرادی، محمدعلی مرادی، غلامرضا عمیدآبادی، اصغر معینی، سیدحسن کاظمی، امین‌علی نوروزی، رضا مختاری، نادر مظفری، عزیزالله سلطانی، منصور سلطانی، عوض‌علی مختاری، سبزعلی مظفری، صفت مهدی‌خانی و سایر برادرانی که نام شریفشان اکنون در خاطرم نیست.
تقاضا دارم این وصیت‌نامه در جمع این برادران خوانده شود.
سفارش به تقوا و اخلاص در عمل
عزیزانم! خود را پایین‌تر از آن می‌دانم که به شما توصیه‌ای داشته باشم؛ اما از آنجا که مدت زیادی با هم بوده‌ایم و پس از این دیگر آن چهره‌های نورانی را ملاقات نخواهیم کرد و دیدار بعدی ما در قیامت خواهد بود، صلاح دانستم از شما خداحافظی کنم و بخواهم که از خداوند برایم طلب مغفرت کنید.
عزیزان! در مرحله نخست، شما را به تقوای الهی و پرهیز از همه گناهان کبیره و صغیره سفارش می‌کنم؛ زیرا عملی که با تقوا همراه نباشد، در پیشگاه خداوند ارزشی نخواهد داشت.
همه کارهایتان را برای رضای خدا انجام دهید. رسیدن به این مقام بسیار دشوار است و کسانی که به آن دست یابند، از نظر قرآن در شمار صدیقین هستند.
این مسئله بسیار مهم و حساس است و ظرافت‌های فراوانی دارد. انسان ممکن است یک عمر برای اسلام و خدا کار و فعالیت کند، اما پس از کنار رفتن پرده‌ها و آشکار شدن حقایق، دریابد که کارهایش برای خودش، تحت تأثیر وسوسه‌های شیطانی یا همراه با شریک قرار دادن دیگری برای خدا بوده است.
اگر همه اعمال خود را بررسی کنیم، ممکن است متوجه شویم که انگیزه اصلی بسیاری از آن‌ها خودخواهی بوده است. بنابراین، باید بسیار مراقب باشیم تا اعمالمان ما را مغرور نکند.
بیایید به میزان اخلاص در نیت‌هایمان توجه کنیم. روشن است که رهروان واقعی این راه اندک‌اند؛ اما کم بودن رهروان، به معنای نامشخص بودن راه نیست، بلکه نشان‌دهنده دشواری آن است.
مسئولیت پاسداری از انقلاب اسلامی
ما معتقدیم تنها احکام و مکتبی که می‌تواند بشریت را از قید طاغوت‌های بیرونی و درونی رهایی بخشد و موجب سعادت دنیوی و اخروی انسان شود، احکام الهی و مکاتب آسمانی است که در رأس آن‌ها اسلام قرار دارد.
روشن است که اگر حکومت یک جامعه در دست مسلمانان نباشد، اجرای احکام اسلام در تمام ابعاد آن جامعه امکان‌پذیر نخواهد بود.
نظام حاکم بر ایران، نظامی اسلامی است که به حفاظت و نگهداری نیاز دارد. دنیای استکباری امروز عزم خود را جزم کرده و متحد شده است تا اسلام را محو کند.
پس ما تکلیف شرعی داریم که در برابر آنان بایستیم؛ همان‌گونه که امام حسین (ع) ایستاد. بنابراین، حفاظت از نظام و حکومت اسلامی از مهم‌ترین فرایض است.
عزیزانم! برای استقرار و تقویت انقلاب اسلامی در میان مردم، به‌خصوص نسل جوان، تلاش فراوان کنید. به اطرافیان نگاه نکنید که دیگران چه می‌کنند؛ بینش اسلامی این مسائل را برای ما روشن کرده است.
بدانید اگر کوتاهی کنید و خللی در جمهوری اسلامی به وجود آید، ضربه‌ای به اسلام وارد خواهد شد که شاید تا سال‌ها نتواند جبران شود. در آن صورت، حسرتی ابدی و عذاب الهی در انتظار ما خواهد بود.
امیدوارم خداوند به شما توفیق خدمتگزاری به اسلام و مسلمانان عطا فرماید و به ما نیز توفیق رعایت اخلاص در اعمال عنایت کند.
یاد دوستان و سفارش‌های پایانی
عزیزانم! افسوس که نتوانستم آزادی برادر عزیزم، سیدمحسن، را ببینم؛ اما شما نهایت تلاش خود را برای آزادی ایشان به کار ببندید.
در جلسات برادران عزیز، آقای معینی، آقای کاظمی و آقای نوروزی، که حق زیادی بر گردن ما دارند، شرکت کنید؛ زیرا معنای اسلام را می‌توان در چنین جلساتی جست‌وجو کرد.
از هیچ‌کس نترسید؛ چراکه بنده خدا، بنده دیگری نمی‌شود.
در جلسات خود یادی هم از ما کنید و برایمان طلب مغفرت کنید؛ زیرا شما در پیشگاه خداوند محبوبیت دارید.
دیگر می‌خواهم از خدمتتان خداحافظی کنم و همه شما را به خدای بزرگ بسپارم. از دور، چهره‌های نورانی یکایک شما را می‌بوسم.
برای سلامتی و طول عمر حضرت امام، فرج امام زمان (عج) و پیروزی عزیزان رزمنده در جبهه‌ها دعا کنید.
به امید پیروزی نهایی حق.
علی سرداری ـ ۱۳۶۴/۱۱/۱۴
ثبت دیدگاه