وصیتنامه شهید صفتالله خدابندهلو| متن کامل وصیتنامه
تاریخ تولد: ۱۳۴۳/۱۲/۱
تاریخ شهادت: ۱۳۶۴/۱۱/۲۴
متن وصیتنامه شهید صفتالله خدابندهلو
بسمالله الرحمن الرحیم
«أَطِیعُوا اللَّهَ وَأَطِیعُوا الرَّسُولَ وَأُولِی الْأَمْرِ مِنْکُمْ» (سوره نساء، آیه ۵۹)
درود شهید بر رهبر انقلاب و رزمندگان اسلام
به نام الله درهمکوبنده ستمگران.
با درود فراوان به رهبر کبیر انقلاب، فرمانده کل قوا و نایب برحق امام زمان (عج) و با درود فراوان به تمام رزمندگان سلحشور که با ایثارگری خود، همچون کوه در برابر دژخیمان زمان و ابرجنایتکاران ایستادهاند و در راه خدای خود و یاری اسلام عزیز، جانفشانی میکنند.
دفاع از اسلام و ادامه راه شهدای کربلا
با درود و سلام بیکران به تمام شهدای به خون خفته کربلای ایران که در برابر ظالمان، با جانفشانی و فداکاری ایستادگی کردند و دفاع از اسلام و دفاع از ناموس و میهنمان را به افتخاری بزرگ تبدیل کردند.
ما رزمندگان و ملت غیور و پرتوان باید راه گرانقدر این شهیدان به خون خفته کربلای ایران را در پیش بگیریم، در میدان جنگ ندای «هَلْ مِنْ ناصِرٍ یَنْصُرُنی» را لبیک بگوییم و راه کربلای حسین (ع) را بگشاییم.
باید تا آخرین قطره خون خود در برابر استکبار جهانی بایستیم و دفاع از تمام مسلمانان جهان، مخصوصاً فلسطین عزیز و آزادی قدس گرامی را از خداوند متعال بخواهیم.
پیام شهید صفتالله خدابندهلو به ملت ایران
ما از ملت گرانقدر، مسلمان و غیور ایران خواستاریم که اول خدا و سپس شما برادران و خواهران گرامی ایران عزیز، امیدوارم انشاءالله پشتیبان این رزمندگان ازجانگذشته و افتخارآفرین باشید، آنان را یاری کنید و جبههها را خالی نگذارید.
یک دست قرآن را بگیرید و در دست دیگر اسلحه، و با نفس خود بجنگید و در میدان نبرد، لبیکگوی امام عزیزمان باشید.
سفارش شهید به پیروی از امام خمینی (ره)
چنانکه امام عزیزمان فرمودهاند: «ای کاش من هم پاسدار بودم.»
ما نیز در پاسخ میگوییم: ای امام عزیز، تا زمانی که ما ملت هوشیار ایران در صحنه هستیم، تا آخرین قطره خون خود در برابر دشمنان اسلام و قرآن ایستادگی خواهیم کرد.
جبهه، دانشگاه انسانسازی
به قول امام عزیز که فرمودند: «جبهه یک دانشگاه است»، واقعاً جبههها جای بسیار خوبی هستند و انسان در جبهه چیزهای زیادی میآموزد.
امیدوارم با روحیهای عالی، پشتیبان این رزمندگان غیور و پرتوان باشید.
اشعار پایانی وصیتنامه شهید صفتالله خدابندهلو
زندگی قصه تلخی است که از آغازش
بس که آزرده شدم، چشم به پایانش دارم
در این دنیای بیحاصل چرا مغرور میگردی؟
سلیمان گر شوی، آخر خوراک مور میگردی
شاخهای بشکستهام کز برگ و بار افتادهام
از نگونبختی ز چشم نوبهار افتادهام
بینصیبی بین که شد گهواره من گور من
دانه بیحاصلم در شورهزار افتادهام
مِنَ اللهِ التَّوفیق
(امضاء)
برادر بسیجی، صفتالله خدابندهلو










































































ثبت دیدگاه