وصیت‌نامه شهید رفعت‌الله علیمردانی
تاریخ تولد: ۱۳۳۲/۱۰/۱۲
تاریخ شهادت: ۱۳۶۱/۰۸/۱۱
«رَبَّنَا أَفْرِغْ عَلَيْنَا صَبْرًا» (سوره بقره، آیه ۲۵۰)
بسم الله الرحمن الرحیم
همانا خداوند، رسولش را برای هدایت مردم به دین حق فرستاد تا این دین را بر تمام ادیان پیروز گرداند، اگرچه مشرکان کراهت داشته باشند.
بار خدایا! بر محمد (ص) و آلش درود بفرست و ما را از پیروان راستین و امت واقعی آن خاندان قرار بده و قدم‌هایمان را در راه مقابله با کفر استوار گردان.
علت حضور در جبهه
در این برهه از زمان که کشور اسلامی‌مان در خطر است و تمام جهان‌خواران شرق و غرب با تمام نیرو در مقابل اسلام صف‌آرایی کرده‌اند، اینجانب به حکم وظیفه‌ای که خداوند صادر فرموده و به‌وسیله قرآن و توسط پیامبر عظیم‌الشأن به ما رسیده است، به خیل سربازان اسلام می‌پیوندم و به جبهه نبرد می‌روم.
باشد که این خون ناچیزم را بر روی تربت پاک کشور اسلامی، در راه اسلام، تطهیر سازم.
سخنی با پدر و مادرم
قبل از هر چیز، از پدر و مادرم می‌خواهم که مرا حلال کنند. اگر در این راه حق به افتخار شهادت نائل شدم، باید شکر خدا را به‌جای آورند و به‌جای اینکه بر من بگریند، بر شهدای کربلا و شهدای انقلاب اسلامی گریه کنند؛ زیرا اینجانب لیاقت ندارم.
دیگر اینکه مبادا از من بت بسازند؛ یعنی بگویند: «بله، این پسر ما چنین بود و چنان بود.» نه، من بنده‌ای عاجز در برابر خداوند بیش نیستم.
اگر هم این افتخار نصیب من شد، از لطف و کرم خدا بود وگرنه من لایق چنین مدالی نبودم.
سخنی با همسرم
همسرم! چهار سال از زندگی من و تو گذشته است. من در تمام عمرم، آن‌چنان‌که وظیفه یک شوهر است، نتوانستم دینم را ادا کنم. همیشه گذشت و فداکاری تو بیش از من بود و تو تمام ناراحتی‌ها را تحمل کردی.
من از تو راضی‌ام و خدا هم از تو راضی باشد.
همسرم! اگر نتوانستم تمام خوبی‌هایی را که در حق من کردی بنویسم، مرا ببخش. البته احتیاجی به نوشتن هم ندارد؛ زیرا خدا باید بداند و او می‌داند.
من تو را به‌عنوان قیم فرزندمان، محمدعلی، تعیین می‌کنم و امیدوارم اگر برنگشتم، او را خوب بزرگ کنی و آن‌چنان‌که قرارمان بود، در تربیت او کوشا باشی.
سفارش درباره تربیت فرزندم
قبل از هر چیز، باید درس علوم اسلامی را فرا بگیرد و در کنار علوم اسلامی، اگر درس دیگری هم خواند، اشکالی ندارد. البته من تو را در این زمینه آزاد می‌گذارم.
اگر زمانی خواستی ازدواج کنی، مانعی ندارد؛ ولی قبل از آن باید به فکر فرزندمان باشی. البته فکر می‌کنم تو دیگر شوهر نکنی.
همسرم! تا آنجا که به وضع روحی تو صدمه نخورد، در همان جایی که زندگی می‌کنیم، بمان. ولی اگر دیدی که ناراحتت می‌کنند، به جای دیگری که بتوانی در آنجا راحت باشی، نقل مکان کن.
اگر من مکان را به‌طور صریح مشخص نمی‌کنم، به این خاطر است که بتوانی با فکر آزاد زندگی کنی.
سفارش درباره مخارج خانواده
البته من در وصیت‌نامه‌ای که به سپاه می‌نویسم، درخواست می‌کنم مخارج شما را تأمین کنند.
همچنین، هر ماه باید ۳۰۰ تومان به پدرم و ۳۰۰ تومان به مادرم تعلق بگیرد که آن‌ها را هم سپاه پرداخت کند. تو این مبالغ را به پدر و مادرم بده.
اگر زمانی هم خواستی در سپاه خدمت کنی، ببین اگر به زندگی‌ات لطمه نمی‌زند، اشکالی ندارد؛ می‌توانی بروی و خودت را معرفی کنی.
سفارش به همسرم درباره اسلام و قرآن
در خاتمه بگویم: ای همسر مهربان!
اسلام را رها نکن، هرچند به نابودی دنیایت بینجامد. تا آنجا که می‌توانی، قرآن را با معنا فرا بگیر.
به‌جز قرآن و امامت، از کس دیگری پیروی مکن که نابودی در پی دارد.
وصیت به فرزندم، محمدعلی
پسرم! وقتی این نامه را می‌نویسم، عازم جبهه هستم. شاید از این جبهه برگردم و شاید هم برنگردم. تازه بعد از من، هزاران اتفاق خواهد افتاد که من از آن‌ها خبری ندارم.
اما اگر تو را ندیدم، بدان که اگر می‌خواهی به سعادت برسی، باید ایمان داشته باشی. اگر می‌خواهی بدانی ایمان یعنی چه، باید قرآن را کاملاً با معنا بلد باشی.
پسرم! مبادا این زرق‌وبرق دو روزه دنیا تو را فریب دهد و از یاد خدا غافل سازد. باید بدانی که استراحتگاه ابدی، آن دنیاست و این دنیا غم‌خانه‌ای بیش نیست.
سخنی درباره انقلاب اسلامی و جنگ تحمیلی
پسرم! بدان که ما سال‌های سال در زیر چکمه‌پوشان، طعم این ذلت را چشیده‌ایم و عمری، شرافت و غرورمان در زیر دست بیگانگان خرد شده است.
اکنون نیز که دو سال است به رهبری امام امت، خمینی بت‌شکن، خود را از قید بت‌ها نجات داده‌ایم، آن‌هایی که منافعشان از بیداری ما به خطر افتاده است، در این دو سال هر حیله‌ای که داشتند، به کار بردند.
آخرین حیله آن‌ها نیز جنگ تحمیلی و حمله صدام خائن به کشور عزیزمان است که باعث آواره شدن میلیون‌ها انسان بی‌گناه شده است.
ولی آن‌ها از معنای آیه‌ای که در ابتدای این وصیت‌نامه نوشته‌ام، بی‌خبرند. نمی‌دانند که اراده خداوند، بالاترین اراده‌هاست.
سخن پایانی و طلب حلالیت
سخن بسیار است و وقت کم و کاغذ اندک.
من شماها را به خدای بزرگ می‌سپارم و از تمام برادران، خواهران، دوستان و آشنایان انتظار دارم که مرا ببخشند و حلال کنند.
والسلام علیکم و رحمة‌الله و برکاته
فدایی اسلام، رفعت‌الله علیمردانی
امضا: ۱۳۶۰/۰۷/۰۱
ثبت دیدگاه