وصیت‌نامه شهید حسن جعفری
بسم الله الرحمن الرحیم
«وَلا تَحْسَبَنَّ الَّذینَ قُتِلوا فی سَبیلِ اللَّهِ أَمْواتًا بَلْ أَحْیاءٌ عِنْدَ رَبِّهِمْ یُرْزَقونَ»
مشخصات و مقدمه وصیت‌نامه
اینجانب حسن جعفری، فرزند حاج سیف‌الله، دارنده شماره شناسنامه ۴۵۹۲۵، صادره از زنجان و ساکن زنجان، در تاریخ بیست‌وششم مهرماه سال ۱۳۶۱ هجری شمسی، وصیت خود را به شرح زیر بیان می‌کنم.
اشهد أن لا إله إلا الله، اشهد أن محمد رسول الله، اشهد أن مولانا أمیرالمؤمنین علی ولی‌الله.
اینجانب مسلمان و پیرو مذهب اثنی‌عشری هستم و به اصول و فروع دین مقدس اسلام اقرار می‌کنم. به حقانیت حضرت علی بن ابی‌طالب (ع)، یازده فرزند بزرگوار ایشان و حضرت فاطمه زهرا (س) شهادت می‌دهم.
امام عصر من، حضرت حجت‌بن‌الحسن، امام مهدی (عج) است. معتقدم که ایشان در دوران غیبت کبری به سر می‌برند. ازاین‌رو، نایب برحق ایشان، فرزند خلف زهرای اطهر، حضرت امام خمینی (مدظله‌العالی)، امام و مرجع عالی‌قدر من است.
اکنون نیز به فرمان امام خمینی، برای رضای پروردگار و دفاع از دین مبین اسلام به جبهه جنگ آمده‌ام. همچنین می‌خواهم از شرف و حیثیت خانوادگی خود در برابر تعرض کفار بعثی صهیونیستی دفاع کنم.
پیام به امام خمینی (ره)
پیامم به امام خمینی این است:
ای امام عزیز، ای نمونه تقوا و مقاومت!
از ما راضی باش و از ما به درگاه خدا شکایت نبر که «مرا این امت تنها گذاشتند». ما تا پای جان از تو جدا نشدیم و همواره در راه دفاع از آرمان‌هایت ایستاده‌ایم.
پیام به ملت شهیدپرور ایران
پیامم به ملت شهیدپرور و قهرمان ایران این است که هیچ‌گاه و به هیچ‌وجه از گرداگرد امام دور نشوید. مبادا مانند اهل کوفه، خود را سزاوار آتش و دوزخ کنید؛ زیرا عذاب خداوند بسیار دردناک است.
پیام به پدر و مادر عزیزم
پدر گرامی و مادر مهربانم!
سلام و درود خدا بر شما باد. امیدوارم بهشت و رضوان الهی نصیبتان شود؛ زیرا به‌راستی شایسته آن هستید.
من بارها موجب آزار، عصبانیت و ملال خاطر شریف شما شده‌ام. اکنون شرم دارم که رو در رو از شما طلب حلالیت کنم. به همین دلیل، در این وصیت‌نامه از شما می‌خواهم که این فرزند حقیر خود را حلال کنید. ان‌شاءالله خداوند به شما اجر و پاداش نیکو عطا فرماید.
پیام به برادران و خواهرم
برادران ارجمندم!
با تمام قدرت از پرچم پرافتخار «لا إله إلا الله» نگهداری و از آن حفاظت کنید. همچنین امام عصر خود را یاری دهید و در راه اسلام ثابت‌قدم بمانید.
خواهرم!
همچون حضرت زینب (س)، پیام خون مرا به همگان برسان. به‌راستی که نامت زینب است و امیدوارم راه آن بانوی بزرگوار را ادامه دهی.
پیام به همسر مهربانم
ای همسر مهربانم و دخترخاله عزیزم!
با چه رویی می‌توانم با تو سخن بگویم؟ تو که با سخاوت و بزرگواری، زندگی‌ات را وقف من کردی، اما چه زود دوران فراق آغاز شد!
چه زود نوگل زندگی‌مان پرپر شد. آه از دست کفر که شکوفه نشکفته زندگی‌مان را پژمرده ساخت.
اما ای همسرم، همه این مصیبت‌ها را فقط و فقط برای رضای حق پذیرفته‌ایم. از تو می‌خواهم در برابر این واقعیت شکیبا باشی؛ واقعیتی که خودمان با آگاهی انتخاب کردیم. صبر جمیل پیشه کن، که خداوند با صابران است.
ای همسرم!
تو را به حق نام حضرت کبری (س) قسم می‌دهم که اگر در مدت کوتاهی که با هم زندگی کردیم، از من رنجش، ناراحتی یا بداخلاقی دیدی، مرا ببخشی و حلال کنی. امیدوارم با گذشت خود، مرا از فشار قبر در امان بداری.
می‌دانم که دختری فهمیده، مؤمن و باتقوا هستی. یقین دارم که از من خواهی گذشت و مرا خواهی بخشید.
وصیت پایانی
در پایان، همه شما عزیزانم را به خدا می‌سپارم.
همچنین از پدر گرامی و ارجمندم، که افتخار پابوسی ایشان را دارم، می‌خواهم برای من دوازده ماه روزه نذری بخرد.
به امید پیروزی رزمندگان اسلام
حسن جعفری
تاریخ: ۱۳۶۱/۰۷/۲۶
(پی‌نوشت: متن تایپ‌شده وصیت‌نامه، به‌منظور رعایت استانداردها و الزامات سایت، با تغییرات جزئی منتشر شده است.)
ثبت دیدگاه