بابانظر- خاطرات شفاهي شهيد محمدحسن نظرنژاد

 نویسنده: تدوين: مصطفي رحيمي
موضوع کتاب: تاريخ عمومی آسيا خاور دور
ناشر: شركت انتشارات سوره مهر
تاریخ نشر: ۱۳۹۰
محل نشر: تهران
تعداد صفحات: ۵۲۲
كتاب خاطرات شفاهي بابا نظر حاصل مصاحبه 36 ساعته سيد حسين بيضايي با اوست. همه مصاحبه ها در سال 1374 و اوايل 1375 انجام شده است.
اين كتاب در 18 فصل تدوين شده است كه در هر فصل خاطرات ايشان از انقلاب، جنگ و عملياتهاي مختلف است. در بخش آخر كتاب هم عكسها و اسناد را شامل مي شود.
ايشان در سال 1325 در يكي از روستاهاي اطراف مشهد در يك خانواده روحاني ديده به جهان گشودند. ابتدا در مكتب خانه روستا درس خواندند و سپس به مشهد رفتند و در مدرسه عباسقلي خان مشغول درس خواندن شدند تا اينكه در واقعه خرداد 1342 طلبه ها و علما را در مدرسه نواب مورد ضرب و شتم قرار دادند و عده اي را به شهادت رساندند. ايشان نيز طلبگي را رها كردند و به نانوايي و سپس بافندگي مشغول شدند.
محمدحسن نظرنژاد از بنيانگذاران مسابقات پاچرخه در مشهد بود كه معمولاً روزهاي جمعه بين جوانان برگزار مي شد.
وي به خاطر اينكه حاضر نشد عضو حزب رستاخيز شود، حدود دوازده روز تحت بازجويي قرار گرفت و كتك مفصلي خورد و در آخر با وساطت شخصي به نام سرگرد علوي آزاد شد.
فعاليت سياسي او پس از آزادي و از طريق حاج سيد علي موسوي و آقاي صبوري آغاز شد و بيشتر اقدامات نظامي انجام مي داد تا امور تبليغاتي. ش
ايشان بعد از پيروزي انقلاب اسلامي چند مأموريت يافتند اول اينكه به سيستان و بلوچستان بروند و جانشين رئيس ساواك خراسان را دستگير كنند كه موفق شدند. از فصل دوم اين مجموعه شاهد فعاليت هاي انقلابي ايشان (كه پس از پيروزي انقلاب اسلامي انجام شد) هستيم.
ايشان مدتي در گروه ضربت مالك اشتر مشغول به كار شدند. بعد از اينكه سپاه پاسداران تشكيل شد، وي جزء 160 نفر اولي بودند كه براي ورود به سپاه امتحان دادند و قبول شدند.
اولين مأموريت وي در سپاه، مسئوليت بخشي از عمليات سپاه براي كنترل مرز افغانستان بود و ايشان مدت 2 ماه، مسئوليت عمليات صالح آباد را برعهده داشت. بعد از عمليات صالح آباد، با ايشان تماس گرفته شد و مسئوليت گروهي از نيروهاي سپاه به ايشان واگذار شد و وي به كردستان بفت و در كنار شهيد چمران مشغول به كار شد.
شهيد نظرنژاد در آذرماه سال 1361 رسماً به عنوان مسئول محور تيپ 21 امام رضا عليه السلام منصوب شد. ايشان در 25 عمليات، مستقيماً شركت داشت اما به گفته خودش هيچ عملياتي مثل عمليات نصر هشت برايش شيرين نبود.
محمدحسن نظر نژاد معروف به بابانظر تاريخ زنده بچه هاي سپاه و بسيج خراسان در جبهه و جنگ بود. بابانظر بيش از 140 ماه در مناطق جنگي بود، در بستان چشم و گوش چپ خود را از دست داد، در فكه كمرش شكست، در فاو قفسه سينه اش شكافت، گازهاي شيميايي به ريه هايش رسيد و وقتي جنگ تمام شد 160 تركش در بدنش بود كه تنها 57 تركش را توانستند از تن او بيرون كنند و 103 تركش همچنان در پيكر قوي و نيرومند او كه روزي از پهلوانان خراسان بود به يادگار ماند. آن روزها برايش 95 درصد مجروحيت و جانبازي نوشتند.
سالها پس از پايان جنگ سردار نظرنژاد به عنوان مسئول عمليات لشكر 5 نصر خراسان راهي كردستان مي شود تا از واحدهاي لشكر بازديد كند و در در همان كوه ها و قله ها كه روزي جواني او را ديده بودند به خاطر كمبود فشار هوا دچار تنگي نفس شده و به درجه رفيع شهادت مي رسد.
در بخشي از كتاب مي خوانيم انگار ستون جبهه شده بود، به محض آنكه براي معالجه به تهران يا مشهد براي چند روزي مي رفت ، مرتب به او پيغام مي دادند كه برگرد، بدون او كارها در جبهه پيش نمي رفت …. دستش آنقدر به خاك جبهه متبرك شده بود كه پدرش هنگام مرگ از وي خواست تا اولين كسي باشد كه رويش خاك بريزد.
با مطالعه اين كتاب درمي يابيم كه او چگونه در تمام زندگي به خدا و ائمه اطهار عليهم السلام دلبستگي داشت و هيچگاه از وظايف ديني و اسلاميش قصور نكرد حتي در تكان دهنده ترين لحظات عمرش كه دشمن را پشت سرش مي ديد.