اسدی، عمران: دوم شهریور 1345، در روستای چلگان از توابع شهرستان زنجان به دنیا آمد. پدرش فیاض و مادرش اقدس نام داشت. تا پایان دوره متوسطه درس خواند و دیپلم گرفت. از سوی بسیج در جبهه حضور یافت. شانزدهم اسفند 1362، در جزیره مجنون عراق بر اثر اصابت ترکش و عوارض ناشی از مصدومیت شیمیایی به شهادت رسید. مدفن او در مزار بالای شهرستان زادگاهش واقع است.
وصیتنامه:
در صورت شهيد شدن من، از خداوند متعال خواستارم كه پدر و مادر توفيق عطا نمايد و در راه اسلام هميشه قدم بردارند و از امت حزبالله ايران مىخواهم تا آخرين قطره خون خود. پشتيبان ولايت فقيه باشند و گوش به فرمان اما م بزرگوارمان بوده و تا آخرين نفس با دشمنان اسلام جنگيده و تا زمانى كه پرچم اسلام «لااله الاالله » را در جهان به اهتزاز درنياوردهاند از پاى ننشينند.
پدر و مادرم و عموهايم و داييهايم و برادرانم و عمههايم و خالههايم و كلا همه فاميلهايم در صورت شهادت افتخار بكنند و اصلا به دل ترس و غيره راه ندهند.
و السلام عليكم و رحمة الله و بركاته
خاطره:
من مادر شهید عمران اسدی میباشم، سرتا سر زندگی پسرم خاطره میباشد، وقتی پسرم کوچک بود یعنی در حدود شانزده ماهگی، دو سه نفر از آشنایان که با ما دشمنی می کردند خواستند با از بین بردن پسرم داغی بر دل خانواده ما بگذارند، و با پرتاب کردن سنگی که شیشه اتاقمان را شکست و وارد اتاق شد، و سر پسرم را که در آغوش مادربزرگش قرار داشت شکست ولی به یاری خداوند متعال، پسرم از این حادثه جان سالم به دربرد، منظورم این است که سرنوشت این بود که در کودکی نمیرد و به کمک خداوند متعال بزرگ شده و شربت شیرین شهادت را در هفده سالگی بنوشد، که به نظرم این بهترین خاطره از بین تمام خاطرات زندگی پسرم میباشد.
ثبت دیدگاه