حدیث روز
امام علی (ع) می فرماید : هر کس از خود بدگویی و انتقاد کند٬ خود را اصلاح کرده و هر کس خودستایی نماید٬ پس به تحقیق خویش را تباه نموده است.

چهارشنبه, ۶ خرداد , ۱۴۰۵ ساعت تعداد کل نوشته ها : 6431 تعداد نوشته های امروز : 0 تعداد دیدگاهها : 363×
شهید جعفر شادمانی
5

            به نام الله وصيت نامه را شروع مى كنم:به نام الله كه انسان را از لجن ((حماء مسنون)) آفريده، از روح خود بر جسم خاكى انسان دميده و بار امانت را به انسان داده كه اين امانت را كوهها و دشتها و درياها نمى توانستند، تحمل كنند و همچنين […]

پ
پ

 

 

 

 

 

 

به نام الله وصيت نامه را شروع مى كنم:به نام الله كه انسان را از لجن ((حماء مسنون)) آفريده، از روح خود بر جسم خاكى انسان دميده و بار امانت را به انسان داده كه اين امانت را كوهها و دشتها و درياها نمى توانستند، تحمل كنند و همچنين تمام ملكوت به انسان سجده مى كنند. چون اشرف مخلوقات مى باشند. اما انسان براى رسيدن به انسانيتش راهى را بايد مشخص كند. چون كه خداوند پوچ و عبث نيافريده و تنها امامان و پيامبران خدا بودند كه مروج احكام الهى بودند و به انسان راه سير عروجى و رسيدن به الله را نشان دادند و تنها پيامبران و امامان بودند كه با الله ملاقات داشتند. پس ما هم پوينده اين راه مى باشيم و بايد بر حسب وظيفه خود دين خود را اداء كنيم و بس.درود و سلام به پيامبران و امامان و تمام شهدا از صدر اسلام تا حال كه در اين راه سختي ها و مشقت ها كشيدند.

{نمى دانم}، از على شروع كنم،. از حسين شروع كنم، از شهادت زينب شروع كنم (از بردبارى او) زيرا زبانم قاصر است از گفتن اينها. از على كه در برابر روباهان، در برابر گرگها، در برابر مارقين و قاسطين و ناكثين خون دل خورد و يا از نايب برحقش خمينى كه چه رنجها در راه انقلاب كشيد.
از اين گذشته، اينها چه مى گويند و اصلا چه ايده اى مى خواهند، پياده كنند؟ آيا مى خواهند، براى خود مقام و منصبى تعيين كنند؟ وقتى كه در راه خدا فدا شدند، چه مقامى، چه منصبى؟! براى نقل كردن اينها فرصت مناسبى مى خواهد. چون كه از تبار حسين (ع) هستيم. پس انتقام گران تاريخ مى باشيم.
بايد انتقام خون تمام شهدا را بگيريم. چون كه شهدا بودند كه منادى بودند. اين لبيك گويان بودند. خوب من هم بر حسب وظيفه شرعى خود به اين راه قدم گذاشتم و هيچ ياس و نااميدى را به خود راه نمى دهم. تا آخرين قطره خون كه در رگهاى من مى باشد، پايدارى از خود نشان مى دهم.  
مادر مهربان!
اگر خداوند لطف كرده و شهادت عزت بخش را نصيب كرد، شما را از عوض خود، وصى قرار مى دهم.
مادر!
اگر من نبودم، آن وجوهات سهم امام را كه دو سال پيش حساب كرده بوديم، به دفتر امام بدهيد. و اين وصيت نامه را كه نوشتم، به آن عمل كنيد. اگر من شهيد شدم، براى من زياد گريه نكنيد و براى پسر فاطمه، حسين مظلوم و براى پسر حسين على اكبر و على اصغر گريه كنيد.
مادرجان!
شما حق خود و شيرتان را براى رضاى خدا به من حلال كنيد و براى پيروزى اسلام و مسلمين زياد دعا كنيد. خداوند ياور مظلومان است. هميشه آرزو داشتم به زيارت قبر حسين (ع) بروم.سلام بر شهيدان راه حق، كه به مقصد رسيدند
(امضاء) جعفر شادمانى 64/5/3            

ثبت دیدگاه

  • دیدگاه های ارسال شده توسط شما، پس از تایید توسط تیم مدیریت در وب منتشر خواهد شد.
  • پیام هایی که حاوی تهمت یا افترا باشد منتشر نخواهد شد.
  • پیام هایی که به غیر از زبان فارسی یا غیر مرتبط باشد منتشر نخواهد شد.