آغاز ورود امام خمینی به میهمن اسلامی مبارکباد

زمزمه ها قوت گرفته بودند.دیگر شایعه ای در کار نبود. این را به راحتی می شد از ترس و وحشتی که به جان دولت بختیار هم افتاده بود، حس کرد.باورش برای همگان سختبود.اما همه می دانستند وقتی امام خمینی تصمیم به انجام کاری بگیرند حتماً به نتیجه خواهد رسید .پس اتحاد دیگری لازم بود بار دیگر پشت بام ها پرشد از شعار های مختلف .فرودگاه به روی تمام پروازهای خارجی بسته شده بود.اما این برای ملتی که توانسته بود شاه رژیم پهلوی را از خاک وطنشان بیرون بیندازد تهدید به حساب نمی آمد
آری دولت بختیار با همه ژنرال هایش برای بار دیگر مغلوب مردمی شد که عزمشان را جزم کرده بودند تا شرایط را برای ورود رهبرشان به میهن و خاک وطنش آماده سازند.بالاخره پس از چندین روز مقاومت لغو پروازهای خارجی منتفی گردیدو خبرها حاکی از این بود که امام خمینی با پرواز بامداد روز ١٢ بهمن سال ١٣۵٧ فرانسه را به مقصد ایران ترک خواهند گفت.
گویی بهار پیش از موعد به میهمانی شهر آمده بود.شهر حال و هوای دیگری پیدا کرده بود.کوچه ها و خیابان ها با گل آذین بندی شده بود.گروه های سرود خود را برای خوش آمد گویی آمده می نمودند.
خبرنگارها از همه جا خود را رسانده بودند تا لحظه لحظه این روز عظیم تاریخی را به ثبت رسانند.لبخند جای خود را به غم و اندوه گذشته داده بود .حال تیک تاک ساعت ها رنگ و بوی دیگری به خود گرفته بود.سرانجام روز موعود فرا رسید.همه از سراسر این مرز و بوم به استقبال آمده بودند.فضا به گونه ایی بود که حتی خبرنگاران خارجی نیز به این نکته اذعان داشتند.تمام چشم ها به آسمان ایران دوخته شده بود.از اسرای آزاد شده از بند رژیم طاغوت گرفته تا خانواده های شهدا و مردمی که برای به ثمر رسیدن زحماتشان گرد هم آمده بودند.
درختان خفته در خواب زمستانی میزبان مردمی بودند که از شاخه هایشان بالا رفته بودند تا بهتر بتوانند مسافرشان را ببینند.برج آزادی اما در این میان حال و هوای دیگری داشت.یکی از مردم مشتاق با تصویری از امام خمینی از دیواره های آن در حال بالا رفتن بود.جمله مردم سراپا شور و اشتیاق شده بودند. شیرینی و شکلات هایی بود که این روز را در کام مبارزان ایرانی شیرین تر می نمود.
درب هواپیما گشوده شد، سیمایی نورانی در آستانه در هواپیما نمایان گشت .سرانجام انتظار به پایان رسیده بود و لحظه شیرین وصال به تحقق پیوسته بود.
آری امام خمینی(ره)، رهبر کبیر انقلاب اسلامی ایران بعد از ١۵ سال دوری از وطن، در روز ١٢ بهمن ماه سال ۵٧ علی رغم تهدیدات سخت رژیم سابق به میهن خویش بازگشته بودند تا سال های تبعید و دوری را به آخر رسانند.ایشان تصمیم گرفته بودند تا در روزهای مهم و سرنوشت ساز کشور ایران در کنار مردم میهنشان این پیروزی بزرگ و شیرین را جشن بگیرند.
پیروزی که تا تکمیل آن تنها ده روز مانده بود…

قبلی «
بعدی »

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *

*

code