از بچه هاي هئيتي اعظم بود.بنای زیارت عاشورا درپنجشنبه شب ها به همت او بود. خيلي سر زنده و با نشاط، و هميشه از لبانش لطيفه و شادي مي تراويد. او با آغاز فصل نوجواني به بر و بچه هاي دفاع مقدس پيوسته بود. بزرگ شده و جنگ و جهاد و از خيل شيردلاني كه ترجمان عيني مردي مردانگي بودند. خصوصيات اخلاقي زيبايي داشت از جمله اينكه خيلي در قيد و بند نظم و نظام بود، نظم در اوقات نماز، در راهپيمايي ها، و عمليات و به ويژه نظم در چادر، از بس براي بچه ها و مرتب كردن چادر زحمت مي كشيد به او لقب مامان داده بودند.
از ويژ گي هاي زيباي ديگرش خوش رويي و شوخ طبعي اش بود هميشه لطيفه اي براي گفتن داشت و بچه ها را به ضيافت خنده و شادي مي برد. برادری مي گفت: شبي كه براي شناسايي رفت و فردايش شهيد شد خيلي شاد و سر حال بود. قبل از حركت گفت: بچه ها! جمع شويد تا همه لطيفه ها مو براتون بگم گمانم اينها آخرين جكاي من باشه!
و آخرين ها هم بود. آن شب روانه شناسايي شدند. مناطقي ما بين ارتفاعات شندروي و شانه دري از ارتفاعات اطراف حلبچه و فردا خبر رسيد كه او جاودانه گشت. مين والمري به معراجش برده بود. او شهيد رضا مهدي رضايي از بچه هاي با صفاي گردان وليعصر زنجان لشگر عاشورا بود.
ثبت دیدگاه