شهيد حمید حمدی در سال 1342 در يك خانواده مومن و مذهبي و زحمت كش پا به عرصه وجود نهاد. او پس از سپري كردن دوران كودكي وارد دبستان دكتر خانعلي گرديد و دوره راهنمايي خود را در مدرسه راهنمايي شهيد چمران (كوروش كبير سابق) با موفقيت سپري نمود. آنگاه متوسطه را در دبيرستان شهيد منتظري آغاز نمود. در همين دوران بود كه جذب نهضت سوادآموزي زنجان شد.او عاشقانه در نهضت سوادآموزي زنجان فعاليت ميكرد و هر آنچه كه در توان داشت مضايقه نمينمود. حميد فردي خوش برخورد و دوست داشتني بود. بسيار ساده زندگي ميكرد و ساده لباس ميپوشيد. بسيار گرم و صميمي بود. در برخورد با اطرافيانش مهربان بود و با ديده احترام همه را مينگريست. اعتقاد ديني و ايمان مذهبيش بسيار محكم و قوي و اعمالش بيريا و خالصانه براي رضاي خدا بود. او دوستانش را از ميان جوانان مذهبي و تحصيل كرده انتخاب ميكرد و رفتار گرم و دلسوزانه ای با آنان داشت.
شهيد حميد حمدي كه شاهد پر پر شدن جوانان برومند ايران اسلامي بود ديگر بيش از اين طاقت نياورد و قبل از اينكه دوران متوسطه خود را به پايان برساند در بهمن ماه سال 62 از طرف بسيج سپاه پاسداران انقلاب اسلامي راهي جبهههاي حق عليه باطل گرديد. آري اين جوان دلباخته مدرسه علم و دانش را تعطيل نمود تا زيباترين حماسه را بيافريند.
آنجا كه زمان از حركت باز ميايستد و تاريخ به ميزباني عاشوراييان ميرود تا ياد و خاطره اين بزرگان حماسه ساز به فراموشی سپرده نشود. سرآن جام شهيد بزرگوار حميد حمدي سرافراز و روسفيد در سال 62/12/7 در عمليات خيبر شهيد و مفقود گرديد و جنازه مطهرش پس از سالها در تاريخ 75/3/9 به آغوش خانواده برگشت و در گلزار شهداي پايين زنجان به خاك سپرده شد.
وصیت نامه
با سلام به پیشگاه ولی عصر (عج)، منجی عالم بشریت و امام خمینی کبیر که ملت ما را بالاخص مرا از منجلاب ضلالت و گمراه بیرون کشید. با درود بیکران به ملت شهیدپرور و شهدای اسلام از هابیل تا پیامبر اسلام و از آنجا تا به امروز و با سلام گرم به پدر و مادر بسیار عزیزم که چنین فرزندی در راه اسلام تربیت کردند و امانت خدا را به خدا سپردند. (انا لله و انا الیه راجعون)
خدایا! به من توفیق اطاعت و بندگی صحیح عنایت فرما و لطفی عطا کن تا از معصیتها، دوری کنم و نیتم را خالص گردان. خدایا! تو خود می دانی من همان بنده گنهکاری بودم که لطف و کرامت مرا به دانشگاه علم و معرفت، کشاندی که در آن جز معنویت مثبت در راه تو چیزی را نمی توان، گنجاند.
پدر و مادر عزیزم! شما شکر کنید که فرزندتان در راه اسلام قدم برداشته. اگر که خدا قبول کند. والدین من، خدا که بر دلها شاهد و آگاه است.
منظور من از اینکه به جبهه بیایم، فقط و فقط در درجه اول، مسئله اسلام بود که در این موقعیت حساس در خطر بود و در درجه دوم، چون من خیلی گناه کرده بودم و جایی جز اینجا نیافتم تا گناهانم پاک شود. بدین دو دلیل گفتم که باید در راه خدا قدم برداشت. و در ثانی، تا به حال حرف اسلام را می زدیم، یعنی عمل نمی کردیم، پس باید یکبار هم که شده دست به عمل زد.
پس ای خانواده من، بار دیگر می گویم: شکر خدا را به جای آورید که بهترین را، انتخاب کرده اید و به بهترین جا فرستادید. پس آگاه باشید که قصد من شهادت نیست، بلکه هدف، پیروزی اسلام [است] تا خواست خدا چه باشد. (اللهم وفقنا لما تحب و ترضی پس باید قبول کرد که مانده به لطف و نظر و منت خداوند متعال، پس اگر شهید شدم، بدانید که خواست خدا چنین بود، پس اگر لطف خدا شامل حال بنده روسیاه گردید، نگویید که قصد وی (حمید)، این بود بلکه کاملاً فرق می کند.
در پایان، ای پدر و مادر و برادرم از شما حلالیت می طلبم و به تمام خویشاوندان بگویید که حلال کنند تا اگر باشد، راحت بخوابم و خلاصه از همه حلالیت بخواهید.
از برادران عضو نهضت و دوستان و آشنایان، اگر حقی بر گردن من دارید، می بخشید و اگر من حقی داشته باشم من می گذرم. انشاءالله توفیق باشد، دیدارها در روز قیامت.
این وصیت نامه قبل از اعزام به خط مقدم نوشته شده است. تاریخ 62/12/3
اللهم الرزقنا توفیق الشهادت فی سبیلک
والسلام علیکم و رحمه الله و برکاته
امضاء حمید حمدی
خدایا! به من توفیق اطاعت و بندگی صحیح عنایت فرما و لطفی عطا کن تا از معصیتها، دوری کنم و نیتم را خالص گردان. خدایا! تو خود می دانی من همان بنده گنهکاری بودم که لطف و کرامت مرا به دانشگاه علم و معرفت، کشاندی که در آن جز معنویت مثبت در راه تو چیزی را نمی توان، گنجاند.
پدر و مادر عزیزم! شما شکر کنید که فرزندتان در راه اسلام قدم برداشته. اگر که خدا قبول کند. والدین من، خدا که بر دلها شاهد و آگاه است.
منظور من از اینکه به جبهه بیایم، فقط و فقط در درجه اول، مسئله اسلام بود که در این موقعیت حساس در خطر بود و در درجه دوم، چون من خیلی گناه کرده بودم و جایی جز اینجا نیافتم تا گناهانم پاک شود. بدین دو دلیل گفتم که باید در راه خدا قدم برداشت. و در ثانی، تا به حال حرف اسلام را می زدیم، یعنی عمل نمی کردیم، پس باید یکبار هم که شده دست به عمل زد.
پس ای خانواده من، بار دیگر می گویم: شکر خدا را به جای آورید که بهترین را، انتخاب کرده اید و به بهترین جا فرستادید. پس آگاه باشید که قصد من شهادت نیست، بلکه هدف، پیروزی اسلام [است] تا خواست خدا چه باشد. (اللهم وفقنا لما تحب و ترضی پس باید قبول کرد که مانده به لطف و نظر و منت خداوند متعال، پس اگر شهید شدم، بدانید که خواست خدا چنین بود، پس اگر لطف خدا شامل حال بنده روسیاه گردید، نگویید که قصد وی (حمید)، این بود بلکه کاملاً فرق می کند.
در پایان، ای پدر و مادر و برادرم از شما حلالیت می طلبم و به تمام خویشاوندان بگویید که حلال کنند تا اگر باشد، راحت بخوابم و خلاصه از همه حلالیت بخواهید.
از برادران عضو نهضت و دوستان و آشنایان، اگر حقی بر گردن من دارید، می بخشید و اگر من حقی داشته باشم من می گذرم. انشاءالله توفیق باشد، دیدارها در روز قیامت.
این وصیت نامه قبل از اعزام به خط مقدم نوشته شده است. تاریخ 62/12/3
اللهم الرزقنا توفیق الشهادت فی سبیلک
والسلام علیکم و رحمه الله و برکاته
امضاء حمید حمدی
ثبت دیدگاه