سردار شهید ابوالفضل خدامرادی وطن
ابوالفضل خدامرادی مردي از شمار شيران دريا که سينه ستبرشان امواج خروشان اروند و کارون را به زانو درآورد و بال و پرشان در کرانه هاي فرات حضور به عطش و آتش ديدار يار سوخت، نامش ابوالفضل و نشانش خدامرادي بود. او در رمضان 1342 رويش سبزش را آغاز کرد و قدم به سنگفرش کوچه هاي سبز انتظار سرخ نهاد،انتظار شنيدن جرس کاروان خون خدا که روان در بستر بلند تاريخ است.
ابوالفضل در سال هاي پيش از دبستان، گوش جان به آهنگ آسماني قرآن سپرد و در مکتب تعلم آيه هاي سبز نور زانوي تلمذ زد. آنگاه قدم به مدارس شهيد چمران و شهيد منتظري نهاد و موفق به اخذ ديپلم شد.
با آغاز قيام بيداري به جمع جماعت توحيديان پيوست و در ستيز با سپاه ظلمت و سرنگوني مجسمه طاغوت در چهار راه پايين حضور فعال يافت. هنگامي که دشمن، غدار ماشه تجاوز را به سوي ما چکاند، او نيز به جمع اهالي محله دفاع مقدس پيوست ، مرد کوچکي که فقط چهارده بهار از گردش افلاک را ديده بود.ابوالفضل فرمانده گروه غواصان در گردان وليعصر(عج) بود.
او در بسياري از عمليات ها مانند کربلاي 1،2،3،4،5 و خيبر و … جانانه شرکت کرد و سه بار در مصاف آهن و ايمان از ناحيه چشم ، شکم و پا مجروح شد که در نخستين بار به مدت 9 ماه در آلمان بستري گرديد.
اين سپيدار سرخ در آخرين ديدار با خانواده حال و هواي ديگري داشت، کمتر سخن مي گفت و بيشتر سر در گريبان تفکر داشت و بر سر سجاده دعا و نيايش . و سرانجام پاداش 6 سال جهاد و مبارزه اش را گرفت و در موجي از خون به سوي افلاک پر کشيد . او که در عمليات کربلاي 5 فرمانده گروهان غواصان بود، پس از عبور از رودخانه اروند، گلويش به تير ستم دريده شد و به جمع ستارگان سرخ آسمان شهادت پيوست.
شهيدان! بي حضور شمايان ، شهر ما بوي غربت مي دهد.
ثبت دیدگاه