غواص شهید زین العابدین محمدی

شهيد زين العابدين محمدی در اول آذرماه 1345 در زنجان چشم به جهان گشود. اولين فرزند خانواده اش بود. او در 17 سالگي قدم به جبهه گذاشت. پدرش مي گويد:
« من آن موقع در قزوين کار مي کردم، من خيلي دوست داشتم که او همراه من باشد اما او مي گفت: از من براي تو پسر نمي شود مي خواهم به جبهه بروم اولين بار به سردشت کردستان رفته بود. سه ماه در آنجا بود و سپس به مرخصي آمد. او علاوه بر اين خود به جبهه مي رفت به دوستان هم محلش مي گفت بياييد به جبهه برويم. وقتي که به مرخصي مي آمد کيف خود را در خانه مي گذاشت و سريعا خود را به مسجد محل مي رساند. و در آنجا هم با دوستانش فعاليت مي کرد. او حتي ترک تحصيل کرده بود و به کار صافکاري مشغول شده بود که در مرخصي هايش به اين کار مشغول مي شد. او در زمان انقلاب نيز فعاليتهاي زيادي داشت. يک روز به او گفتيم که ازدواج کن و او ازدواج هم کرد. اما پدر زن او با جبهه رفتن زين العابدين مخالفت مي کرد. او در يکي از مرخصي هايش زنش را طلاق داد. و دوباره به جبهه برگشت. چندين بار در عمليات ها زخمي شده بود و در بيمارستانهاي شيراز و تهران بستري بود. اما هردفعه به چند روز استراحت اکتفا مي کرد، و بر مي گشت.پسر کوچک تر از زين العابدين هم جانباز مي باشد. و کوچکتر از آن نيز در نيروي انتظامي مشغول به خدمت مي باشد. »
مادرش مي گويد : « وقتي زين العابدين شهيد شده بود من شب قبل آن را در خواب ديدم که يک پرچم بزرگ به سر در خانه مان نصب مي کنند فرداي آن روز تعبير آن را فهميدم. و از طرف سپاه آمدند و حاج آقا را براي شناسايي بردند من همان موقع فهميدم که خواب ديشب ام صحت داشته است. »