شهید جمشید آراسته

جمشید جان ، چقدر دلم برایت تنگ شده ، برای روزهای مدرسه، روزهایی که هم تخت ونیمکت بودیم ،،،،چهار سال درکنار هم در دبیرستان طالقانی، باندازه چهل سال از همدیگر خاطره داشتیم …..تا روزی که سرنوشت عجیب ما را از هم جدا کرد…..نمیدانم من را از تو جدا کردند یا تورا از من جدا کردند….روز هشتم آبان‌ماه سال66بود،،،گردان تکاوران لشکر 21حمزه رفتی و من هم تیپ یک لشکر…و در تلخترین روز جنگ‌ تو شهید شدی ومن اسیر ،،،،کاش همراهت بودم و…..خیلی. دوستت. دارم رفیق قدیمی ….بامید دیدارت منتظر میمانم ….