فرزندم! مرگ براى فرزند آدم چه زیباست. مثل آن گردنبندى که در گردن دختر زیباست و مرگ شجاعانه بهتراز زندگى ننگین است.
فرزندم! سعى کردم، خانواده خودم را یک قدم جلو بکشم و فداکارى کردم ولى اجل به من مجال نداد و ناکام رفتم و انشاءالله سعادتمند باشى. باز توصیه دارم به دنبال هنر برو {تا}، از هنر تو خلق، بهره مند شود.
فرزندم!همیشه در هر جا و اداره و مکان که هستى، حق خود را کامل بگیر. نگذار حقى بماند که بعدا براى نگهدارى آن حق، خوداستثمار شوى. همیشه خود را بزرگ بشمار و به خود احترام بگذار و سعى کن خود را بشناسى و خود ساز، باشى.
فرزندم اگر خواستى، سعادتمند شوى این چهار عنصر را در خود بپروران: ۱- دانش و بینش ۲- اخلاق و ایمان ۳دین ۴ ـ هنر.
فرزندم! همیشه کارى انجام ده که بعدا به گذشته خود فکر کردى، به خود افتخار کنى.
فرزندم شما را به خدا مى سپارم و امید آن را دارم به توصیه هاى من گوش دهید و بدانى که باباى شما کى بوده و با افتخار در راه اسلام، شربت شهادت {را} نوشیده.
فرزندم جان شما و جان مادرت، همیشه طرفدار حق باش. همیشه سعى کن حق خود را از دیگران بگیرى. بعدابخشش خواستى {بکنى}، بکن و همیشه اول متکى به خدا و دوم به خودت باش و روى پاى خودت همیشه {بایست}و تصمیم بگیر.
(امضاء) ۵۹/۱۱/۱۸
ثبت دیدگاه