ایمانی، حسین: چهارم تیر ۱۳۵۰، در روستای ینگجه از توابع شهرستان خدابنده به دنیا آمد. پدرش افضل، نانوا بود و مادرش ربابه (فوت۱۳۶۶) نام داشت. تا پایان دوره ابتدایی درس خواند. از سوی بسیج در جبهه حضور یافت. هفتم اردیبهشت ۱۳۶۷، در شلمچه بر اثر اصابت ترکش به سر، شهید شد. مزار او در زادگاهش واقع است.
وصیتنامه:
اولین سفارش بنده این است که: امام را تنها نگذارید. همیشه در جبهه هاى نبرد حضور یابید. دومین سفارش بنده این است که : کسانى که وصیت نامه بنده را مى خوانند تنها و تنها مسیرى را بپیمایید که در آن مسیر فکر کرده، هدف را دقیقا یافته اند.
خاطره:
شهید می گفت: دعا کن بروم، می ترسم قبل از اینکه برسم؛ خرمشهر آزاد شود و من نتوانم کاری بکنم و می گقت که دوست دارم مثل بقیه همرزمانم شهید شوم، وقتی جنازه اش را آوردند به این فکر می کردم که او می گفت خرم شهر آزاد شود. وسط تشییع جنازه یکدفعه از بلندگوی مسجد صدایی به گوش رسید که خرمشهر آزاد شد و فقط آرزویش این بود که قبل از شهادت خرمشهر آزاد شود.
راوی: افضل ایمانی(پدرشهید)
ثبت دیدگاه