السلام علیک یا علی بن موسی الرضا

السلام علیک یا غریب الغربا
سلام بر آقای غریبی که مقرب‏ترین و آشناترین است در بزم ملائک؛ او که فرشتگان، بال در بال، گرد حرم محبت او می‏ چرخند.
طبیبی که بیماران غریب عشق را که کنار شفا خانه ضریحش دخیل معرفت بسته‏ اند را می‏نوازد و درِ شفاخانه پنجره فولادش به روی همه بیماران هدایت و سلامت باز است.
السلام علیک یا معینَ الضُعفا و الفقرا
سلام بر آقایی که سریر شاهی ‏اش را کنار می‏گذارد و با غلامان خود پای سفره دلشان، با هم نان غصه می‏خورند. کسی که عاشقان و ارادتمندانش، دسته دسته احرام تبسم به خود می‏بندند و در کعبه محبت او، مناسک حج فقرا را به جا می ‏آورند.
السلام علیک یا شمسُ الشموس و انیسَ النفوس
سلام بر خورشید آسمان فقاهت و عالم آل رسالت؛ او که در گود مناظراتش، پشت مأمون را بارها به زمین رسوائی زد. فرزند موسایی که با عصای دانش خود به مصاف مارهای مکر فرعون زمان رفت و دانشمندان، مقابل تخت پادشاهی‏ اش زانوی اعتراف و ادب به زمین نهادند.
سلام بر آقایی که به خاطر بلندی محبت و شکوهش، کبوتران دل، با گلدسته‏ های پر از مهرش انس می‏گیرند و گل پیچک عشقمان تنها برای دیدن مناره ‏های نورش به گرد کعبه سخنان الهی او می‏گردد و پرستوی دل، تنها گوشه حرم انس او آشیانه می‏کنند و شمع دل، تنها در عطش خورشید نگاهش می‏سوزد.
سلام بر علی بن موسی الرضا که دل‏های شیدا، به عشق نوشیدن شراب طهور قرب، از جام زیارتش، لحظه شماری می‏کنند.
سلام بر کسی که با نفس بهاری انس او، گل ‏های لبخند در گلزار حرم او می‏شکند و پرنده‏ های دعا و مناجات، به عشق دیدن او، در آسمان اجابت پر می‏ گشایند و غنچه های راز و نیاز، به دعای او دریچه اجابت را می‏ گشایند.
سلام بر سلطان خراسان؛ او که غبار قدمگاهش، سرمه دیدگان ماست.
سلام بر او که غزالان دشت هستی، اعتبار ضمانت نامه‏ اش را به رخ صیادان ستمگر می‏کشند. سلام بر تو ای علی بن موسی الرضا!