شهیدعلی رستمی


تاریخ‌تولد  :1347/10/1
تاریخ شهادت  :1364/11/25
«بسم الله  الرحمن الرحیم»«یا ایتها النفس المطمئنه ارجعى الى ربک راضیه مرضیه فادخلى فى عبادى وادخلى جنتى»سوره فجر۳۰-۲۸«اى نفس قدسى مطمئن و دل آرام به یاد خدا امروز به حضور پروردگارت باز آى. که تو خشنود به نعمتهاى ابدى او و او راضى از اعمال نیک تو است باز آى و در صف بندگان خاص من درآى و در بهشت رضوان من داخل شو»

 

آنقدر به جبهه ها مى روم و مى جنگم تا پیروزى اسلام و مسلمین را ببینم و یا شهید شوم در حالى که وصیت نامه خود را مى خواهم، شروع به نوشتن کنم با خود مى گویم: بار خدایا! خودت مى دانى این چندمین وصیت نامه من است. درست است ما لیاقت شهادت را نداریم. اما بار خدایا! تو که مهربان هستى. تو که بخشنده هستى. چرا از من
قبول نمى کنى که در راه تو شهید بشوم.بار خدایا! از درگاهت عاجزانه مى خواهم که این سعادت بزرگ را بر من روسیاه نصیب گردانى. (آمین یا رب العالیمن)
اما اکنون در حال نوشتن وصیت نامه ام، خودم را کوچکتر از آن مى پندارم که براى شما وصیت بنویسم. اکنون که در حال نوشتن وصیتنامه ام احساس مى کنم که به خدا نزدیکتر شده ام. مردودى دیگر بس است. اکنون پس از چندبار مردودى مى خواهم که خدا قبول نماید و بیشتر از این شرمنده نباشم. مبادا در شهادتم بگریید زیرا که من از
طرف خدایم، امانتى بیش نبودم. مبادا در شهادتم بگریید زیرا دشمن از گریه شما خوشحال مى گردد. در شهادتم بر سر مزنید و ضجه و زارى مکنید.
اما پدر و مادرم! امیدوارم که استوار و مقاوم در برابر مشکلات ایستادگى کنید و من از یک یک شما عاجزانه مى خواهم که صبر را پیشه کنید و در سوگ من گریه و زارى نکنید و از خداوند بزرگ برایم طلب آمرزش نمایید.

پدر ومادرم!

براى من خیلى زحمت کشیدید. خداوند تبارک و تعالى از شما راضى باشد. این اولین امانتى است که خدا به شما داده بود، پس مى دهید. خوب امانتدارى کردید. خداوند به شما اجر آخرت عطا فرماید. مى دانید که همگى خواهیم رفت. چه بهتر که در راه خدا کشته شویم. خیلى غصه دار است که انسان در روزگار شهادت با مرگى غیر از شهادت دنیا را ترک کند. اگر در راه خدا کشته نشویم، خیلى مشکل است که خداوند این همه گناهانمان را ببخشد، صبر کنید که خدا یار صابران است.
اما برادرانم و خواهرانم! امیدوارم که استوار و مقاوم در برابر همه مشکلات ایستادگى کنید. خداوند به شما توفیق رستگارى عنایت فرماید که شما همیشه مرا راهنمایى مى کردید و برایم معلم عزیز بودید. بنده از خدمت شما به اینجانب سپاسگزارم و امیدوارم که اسلحه مرا نگذارید در زمین بماند که نخواهید گذاشت.
خواهرانم!

شما خودتان نمونه خواهرى بودید که بنده از شما تشکر و تقدیر مى نمایم. امیدوارم از شهادت من ناراحت نباشید و زینب گونه راه شهداى اسلام را ادامه دهید.
اما چند سخنى با اهالى محترم روستاى سنبل آباد: اول از همه شما یک به یک طلب حلالیت مى نمایم و از همه عزیزان حزب الله  مى خواهم، پشتیبان ولایت فقیه باشید و روحانیت مبارز در خط امام و با تمام ارگانهاى انقلابى همکارى داشته باشید.
اما اى دوستان و جوانان عزیز! نکند در رختخواب ذلت بمیرید که حسین (ع) در میدان نبرد شهید شد. مبادا مثل اهل کوفه امام را در صحنه نبرد تنها بگذارید. مبادا در غفلت بمیرید که على در محراب و با هدف شهید شد.
اى مادران و پدران!

مبادا از رفتن فرزندانتان به جبهه جلوگیرى کنید که فرداى قیامت در محضر خدا و در محضر فاطمه زهرا و در محضر حسین نمى توانید جواب بدهید.
برادران همیشه به یاد خدا باشید و در راه او قدم بردارید.
خانواده عزیزم و امت حزب الله  در سوگ من براى من تبلیغ نکنید، براى اسلام تبلیغ کنید و کوچه و خیابان را چراغانى نمایید که دشمن بداند ما از شهادت باکى نداریم و شهادت را مانند عروسى مى دانیم. اگر جنازه ام را آوردند در کنار شهداى ده و اگر امکان آن را داشته باشد، کنار مزار برادر شهید امیر على کرمى دفن کنید و یا اگر جنازه ام را نیاوردند از این بابت هیچ ناراحت نباشید که خواست خدا در آن بوده است. خانواده عزیزم! از قول من از همه یک به یک حلالیت بگیرید و من نیز از همه آنها راضى هستم و آخر از همه شما خداحافظى مى کنم.
خدا نگهدار                        
به امید پیروزى اسلام بر کفر جهانى
شعار همیشگى:
خدایا! خدایا! تا انقلاب مهدى (عج) خمینى را نگهدار از عمر ما بکاه و بر عمر رهبر افزا. مرگ بر آمریکا، شوروى،
اسرائیل، صدام.
من الله  توفیق                         
(امضاء) رستمى ۱۸/۹/۶۴            

قبلی «
بعدی »

پاسخی بگذارید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *

*

code